Olympische Sportrepen

In Arnhem ligt een bosrijke locatie genaamd Papendal. Hier worden evenementen en congressen gehouden, er is ook een hotel. Maar hetgeen waar Papendal toch het meest bekend om staat is de topsportfaciliteiten die daar aangeboden worden. Het is ook geen verrassingen dat vele Olympische atleten daar komen trainen.

Trainingslocaties voor verschillende sporten zijn aanwezig, net als geavanceerde meetapparatuur om de prestaties en ontwikkelingen van de atleten vast te leggen en steeds verder kunnen verbeteren. 

Maar topprestaties lever je natuurlijk niet met alleen trainen. Voeding speelt een belangrijke rol! Met passende voeding kan je geen topsporter worden, maar het kan een topsporter wel helpen om het maximale uit zichzelf te halen. Een honderdste van een seconde kan al het verschil maken tussen goud en zilver!

Daarom hebben ze in Papendal ook een eigen chefkok (Erik te Velthuis) die recepten ontwikkeld toegespitst op de behoeftes van de sporters. Dit is gebaseerd op wetenschappelijk onderzoek, en tegelijkertijd ook de individuele behoeften van de atleten die via de nieuwste technologieen gemonitord kunnen worden.

In 2011 bracht Erik te Velthuis in samenwerking met een dietiste een boek uit genaamd 'Goud op je bord' (ISBN10: 9054721766). Ik heb het boek zelf niet, maar afgelopen oktober 2016 had ik de kans gekregen om een sportreep te proeven die ontwikkeld was in diezelfde 'Gouden' lijn. 'Goud in je hand', was de naam die ze aan de reep hadden gegeven.

Het recept wat ik vandaag geef, is geinspireerd op deze Gouden reep uit Papendal, vandaar dat ik ze Olympische Sportrepen noem! Het maken van deze repen is erg makkelijk, maar een blender/keukenmachine is wel vereist, net als bij mijn powerballs, zuidvruchten-, of vijgenkoek, waar deze repen wel een beetje vergelijkbaar mee zijn.

Het voordeel van een reep is dat het makkelijk mee te nemen is in je tas en ook zonder geknoei gegeten kan worden. Erg handig na een heftige inspanning om je energie weer op peil te krijgen! Ik heb deze repen al in de praktijk getest na een 'maximaal-test'. Bij zo'n test wordt je maximale zuurstof verbruik gemeten, en daar raak je nogal uitgeput van! Om de sportieve jongens die deze test uitvoerden een beetje tegemoet te komen, had ik Olympische Sportrepen voor ze meegenomen. Ze waren er erg blij mee, dus bij deze: Jongens, het recept!

Olympische Sportrepen
Voor ca. 5 stuks

Ingrediënten
- 50 g gedroogde abrikozen
- 50 g dadels
- 50 g rozijnen
- 90 g creme-honing
- 25 g zonnebloempitten
- 60 g sesamzaad
- 70 g havermout (ik heb 40 g grove vlokken en 30 g fijne havermout gebruikt)
- 25 g hazelnoten
- 55 g amandelen en walnoten
- 1 el kokosrasp
- 1 rijstwafel

Bereidingswijze
- Doe alle ingrediënten in de blenderkom.
- Blend tot er een bal ontstaat.
- Duw het 'deeg' plat in een (bak)vorm (met bakpapier) en laat afkoelen in de koelkast.
- Snijd de 'koek' vervolgens in repen. Deze zijn buiten de koelkast te bewaren. Verpak ze in bakpapier om de repen makkelijk mee te kunnen nemen.

Veel plezier met sporten en eet smakelijk! ^-^

Nigiri-sushi

In een van de vorige posts heb ik uitgelegd hoe je sushirijst kan bereiden.
Ook schreef ik (inclusief receptje) over een tijdbesparende wijze van serveren die in Japanse huishoudens best populair is. Namelijk chirazisushi, waarbij je de nori, vis, ei, etcetera gewoon boven op de rijst legt. De simpelste vorm van de 'handheld' sushi is de nigiri sushi.

Het is heel belangrijk dat je goed hygienisch werkt! Dus schone handen en een schoon werkblad. Dat is sowieso belangrijk bij koken, maar nu extra omdat je met rauwe ingredienten werkt.
Daarnaast is natuurlijk ook belangrijk dat de vis waarmee je werkt vers is. Je wilt natuurlijk niet je gasten met een voedselvergiftiging opzadelen...

Voor Nigiri-sushi gebruik je per stuk ongeveer 15 gram sushi-rijst. Deze kneed je zachtjes tot een bolletje (niet te hard de rijst pletten, want daar wordt de structuur van je sushi minder lekker door). Het plakje vis (zoals zalm of tonijn, garnaal kan ook) leg je in je linkerhand (als je rechtshandig bent), daar smeer je een beetje wasabi op (met je rechter wijsvinger), en vervolgens leg je je bolletje rijst er op. Draai het pakketje om in je hand zodat het stukje vis bovenop ligt. Vorm de sushi voorzichtig met de duim en middelvinger van je rechterhand. Je kan de duim van je linkerhand gebruiken om de sushi tegen te houden, maar je oefent er verder geen kracht mee uit. Richt op een rechthoekige vorm sushi. Deze leg je op een bord zodat je de volgende sushi kan maken.

Als je bij het opeten deze sushi in de sojasaus wil dippen, dip dan de kant met de vis in de sojasaus. Het is namelijk niet de bedoeling dat de rijst volgezogen wordt met sojasaus ;)

Chef Tomikawa doet het even voor:

Sushi-rijst

Afgelopen december heb ik in Amsterdam een sushi-workshop gevolgd. Mijn ervaring kan je hier lezen, het was ontzettend leuk! We uiteraard sushi gemaakt en ongeveer twee weken later had ik het thuis nog eens dunnetjes over gedaan met Kerst.

Voordat we kleine sushi gingen rollen, hadden we bij de workshop eerst uitleg gekregen over het bereiden van de sushirijst. Normaal gesproken kook ik mijn rijst heel makkelijk door de droge rijst met water in een pan te doen, het geheel aan de kook te brengen, laten pruttelen tot ik de korrels aan het wateroppervlak kan zien, vuur uit, deksel erop en laten staan. Maar het maken van sushi-rijst vergt toch iets meer moeite.

Het begint met de keuze van de rijst. Voor sushi wordt 'sushi-rijst' of 'Japanse rijst' gebruikt. Dit is een rijst met een korte korrel, in tegenstelling tot de langkorrelige rijst die meestal wordt gegeten in Nederland. Risottorijst en dessertrijst hebben wel een korte korrel.

De rijst (voor 4 personen ca. 700 g) was je eerst onder koud stromend water tot het water niet meer melkachtig van kleur, maar weer helder is. Vervolgens laat je de rijst zo'n 20-30 minuten uitlekkern in een zeef.
Er werd ons verteld dat Japanners de rijst meestal in een rijstkoker klaarmaken. Ik heb geen rijstkoker, dus ik kook de rijst in een gewone kookpan. De uitgelekte rijst gaat met water (800 ml) in de pan en dit wordt aan de kook gebracht. Verlaag de temperatuur van je kookplaat tot matig en laat ongeveer 7-8 minuten koken voordat je de temperatuur nog lager brengt en de rijst vervolgens nog 10 minuten laat sudderen (doe de deksel op de pan). Haal de pan van het vuur en laat de rijst even staan terwijl je de sushi-azijn maakt.

Voor de sushi-azijn doe je 200 ml Japanse rijstazijn met 120 gram suiker en 30 gram zeezout in een pannetje. Dit verhit je tot de suiker en het zout volledig zijn opgelost.
Voor de hoeveelheid gekookte rijst die ik hierboven heb beschreven (700 gram droog) heb je 160 ml van de sushi-azijn nodig.

Traditioneel wordt de (nog warme) rijst in een houten handai bak gedaan om de rijst verder af te koelen. Omdat ik (en ik denk de meeste Nederlanders) geen handai bak heb, heb ik gewoon een grote schaal gebruikt om de rijst in te doen.

De sushi-azijn sprenkel je geleidelijk over de rijst die je voorzichtig omroert met een houten spatel. Tijdens het roeren laat je met behulp van een waaier of ventilator de rijst afkoelen tot lichaamstemperatuur. Je ziet hier al een probleem ontstaan dat je drie handen nodig hebt; voor de azijn, het roeren en het afkoelen!

Het is gezellig als je iemand hebt die je in de keuken kan helpen met het wapperen van een waaier, maar als je dat niet hebt kan je afwisselend met een hand de azijn sprenkelen en wapperen. Of je gebruikt een op zichzelfstaande ventilator als je daar ruimte voor hebt. Ik heb op zelf adequate sushi-rijst verkregen zonder extra elektrische ventilator ;). De afgekoelde rijst doe je in een 'rijstcontainer' (of gewoon terug in de pan) en dek af met een natte doek (of de deksel), om te zorgen dat de rijst niet te veel afkoelt en/of uitdroogt.
En dan ben je klaar om sushi te gaan maken!

Mijn zus heeft een tijdje in Japan gewoond en verteld:

"De rijst wordt in Japan thuis altijd in de rijstkoker gemaakt. De reden hiervoor was, dat er in een gezin van 4 tot 6 mensen (afhankelijk van wie er mee-at) gewoon heel veel rijst gegeten werd: 's ochtends, 's middags en 's avonds. 's Ochtends werd er in veel gevallen ook rijst gekookt om mee te nemen in de lunchboxen. Het was wel altijd onze eigen rijst, van de rijstvelden rondom het huis. Meestal aten we de rijst gewoon zo uit een kommetje of maakten er onigiri van. Ook aten we het als chirashizushi (in een grote ronde bak van bamboe een laag rijst met daarbovenop allerlei 'sushi-ingredienten'. De bekende 'restaurant-sushi' maakten we echter nooit thuis. Als we het al aten, dan kochten we het. De lokale specialiteit was 'kakinohazushi' (sushi in kaki-blad), maar die kocht je in een doosje met enkel kakinohazushi. Als we normale sushi bestelden, was het een groot rond bord vol met allerlei bekende soorten sushi (vis, ei, garnaal, etc). De meeste sushi heb ik echter in restaurants gegeten, ook in Japan. Al deze restaurants hadden een lopende band waarop bordjes in verschillende prijsklassen langs je tafel bewegen. Dit kun je dus zo goedkoop of zo duur maken als je wil."

Er is dus niet een enkel recept voor chirashizushi, maar het kan op vele manieren gemaakt worden, afhankelijk van wat je lekker vind! Ik geef een voorbeeld:
Met ongeveer 350 gram sushirijst, bereidt volgens de hierboven beschreven methode, heb je voldoende voor 2-3 personen (of zelfs 4 wanneer je niet zulke grote eters aan tafel hebt). Een stuk verse tonijn (ca. 250 g) en verse zalm (ca. 400 g) heb ik in een koekenpan met wat olie kort gebakken aan beide kanten (het vel heb ik vantevoren van de zalm afgesneden en krokant gebakken in de oven). In diezelfde pan bakte ik een omelet van 1 ei. Zowel het ei als de vis heb ik in dunne reepjes gesneden en over de rijst verdeeld die ik in een brede schaal had gedaan. Als 'finishing touch' heb ik een vel nori in zo dun mogelijke reepjes gesneden en deze over de schaal gestrooid. Als laatste nog wat witte en zwarte sesamzaadjes. (Ik heb een beetje peper over de zalm gemalen voordat ik hem bakte, maar verder heb ik geen zout en peper gebruikt. Ik heb het ook niet gemist want er zat ontzettend veel smaak in het gerecht.) Serveer naar wens met sojasaus en wasabi.

Sushi workshop

Een lange blogpost deze keer! Afgelopen weekend heb ik een sushi workshop gevolgd, hier heb ik een verslagje van gemaakt. Hoewel ik twee zussen heb die voor ruime tijd in Japan zijn geweest had ik nog nooit zelf sushi gemaakt...
Maar dat is niet de reden dat ik deze workshop bijwoonde! Kikkoman (van de sojasaus) had afgelopen najaar een receptenwedstrijd uitgeschreven. Als hoofdprijs kon je een reis voor 2 personen naar Japan winnen. 'Simpel en origineel', las ik in de beschrijving van de regels. En uiteraard moest Kikkoman sojasaus ook een ingredient in je recept zijn.

Het is niet moeilijk te raden dat ik ook een recept ging insturen voor deze wedstrijd. Eerdere receptenwedstrijden waar ik eens aan mee heb gedaan zijn de Hema taartwedstrijd en een wedstrijd van de AH met duurzame vis.
Ik was goed op dreef met het bedenken van recepten. Een stuk of 4 smakelijke recepten rolden uit de keuken. Maar.... Je mocht maar 1 recept per persoon insturen! Gelukkig heb ik lieve zussen met een lieve vriendin onder wiens naam ik ook een recept mocht insturen. :)
Ik maakte mooie foto's en stuurde alles ongeveer een kwartier voor de deadline van de wedstrijd in (ik kwam er net op tijd achter dat de deadline niet pas de volgende dag was, zoals ik oorspronkelijk dacht...).

Het wachten op de uitslag duurde lang. Een week of 2-3 later dan volgens de wedstrijd-omschrijving kwam het eerste mailtje binnen bij iemand. Helaas, dat recept was niet uitgekozen voor de finale.
Je kwam in de finaleronde als je bij de beste 5 recepten zat. Je kreeg dan de kans om in het Okura hotel in Amsterdam je recept te koken voor de chefs, die na kritisch proeven de winnaar van de wedstrijd zouden uitroepen.


Enkele dagen later kregen mijn zussen over de twee andere recepten ook te horen dat ze niet tot de besten behoorden. Als dank kregen zij allemaal wel een goodie-box thuisgestuurd.
Als laatste kreeg ik ook mijn mailtje van de Kikkoman binnen. "Helaas, je behoort niet tot de beste vijf recepten." Maar, mijn recept was wel goed genoeg dat ik een workshop mocht komen volgen in het Okura hotel onder leiding van sterrenchef Masanori Tomikawa van restaurant Yamazato (gevestigd in het Okura)!
De koks van de top 10 waren uitgenodigd voor deze sushi-workshop. Ik hoefde niet lang na te denken over het antwoord op de vraag of ik wilde komen of niet!

Een verslag van de finaleronde en het winnende recept wordt gepubliceerd in het decembernummer van Delicious Magazine. Ook staat het al op de website van Kikkoman.
Mijn recepten zal ik op mijn blog posten. Het recept waarmee ik deze workshop had gewonnen was een cocktail met sojasaus.

Voor de workshop verzamelden de deelnemers zich tussen half 11 en 11 uur 's ochtends in de wijnkelder van het Okura. Door de glazen deuren konden we al wat voorbereidingen zien die getroffen werden in de kookstudio van het Okura 'Taste of Okura'.
Een aantal mensen hadden al eens met elkaar kennisgemaakt tijdens de finale, dus daar hoorde ik ondertussen ook wat verhalen over.

Eerst kregen we een appetizer; een bordje met dubbelgebakken griet en zalm, en (volgens de chef:) "KFC!". Oftewel, balletje gefrituurde kip. Dit was kippendijfilet, ik denk niet dat ze dit stukje van de kip ook bij de KFC gebruiken... We kregen ook een glaasje pruimenwijn erbij geserveerd (maar deze heb ik niet opgedronken). Ondertussen vertelden twee mensen van de Kikkoman verhalen, onder andere over het maken van sushirijst, sake, bier en verschillen tussen Japan en Nederland. Chef de cuisine Louise O'Hare was ook tijdens de hele workshop aanwezig om mee te helpen en uitleg te geven.

Daarna kon de workshop beginnen. Handen wassen, schort om, en vervolgens de eerste uitleg van chef Tomikawa. De sushi die we zouden gaan maken waren nigiri, makisushi en california roll.
Als eerste de rijst. We hadden vlak daarvoor al iets gehoord over de bereiding van sushirijst. Nu hoorden we het nogmaals, met demonstratie, van de chef. Het grootste verschil met hoe Nederlanders rijst koken, hoorden we, is dat Nederlanders de rijst gewoon in de rijstkoker doen en aanzetten. Het gaat toch automatisch! Maar in Japan nemen ze er meer de tijd voor. De rijst die gebruikt werd was Kikkoman rijst, geteeld in Italie omdat daar de kortkorrelige rijst (net als risottorijst) goed groeit.
We mochten ook even proeven van de rijst, en ook de verse wasabi (heel fris en licht pittig).

Na de eerste demonstratie van vis snijden en sushi maken konden we zelf aan de slag. Voor iedereen was een werkplank, mes, pot sushirijst en een bordje vis klaargelegd. De vis waarmee we werkten was onder andere zalm, tonijn, makreel en Yellowtail. De vis was heel vers. "Deze zalm is van gisteren, gevangen in Schotland", vertelden ze.

Driekwart van de vis was al in plakjes gesneden, maar de zalm mochten we zelf nog doen, naar het voorbeeld van de chef.
Terwijl we bezig waren liepen chef Tomikawa, O'hare, en enkele andere behulpzame koks rond om tips te geven. "Good!" klonk chef Tomikawa ineens naast mij toen ik mijn halve bordje vis al kunstig had omgevormd tot nigiri sushi.

Als tweede maakten we makisushi (gerold). "Niet te veel de rijst pletten met je vingers, dat komt de smaak niet ten goede!" Je moest in ieder geval 6 sushi uit 1 velletje nori kunnen rollen. We rolden reepjes tonijn in de sushi. De kunst is om het stukje vis daadwerkelijk in het middenvan het rolletje te houden en zorgen dat het niet aan de rand belandt.

Toen bij iedereen 12 makisushi op het bordje erbij lagen, kwamen we aan bij de laatste sushi: de California roll. De minst favoriete sushi van de chef, "Er zit zo veel in dan zit je meteen vol! Amerikanen he..." Vaak wordt bij California rolls ook de hele buitenkant volgeplakt met sesam of oranje visseneitjes. "Maar dat is een beetje overdreven", aldus de chef, "dat doen wij dus niet."
De california rol is net als de maki gerold, maar dan binnenstebuiten. Er gaat niet 1 stukje vulling in, maar zowel snowkrab, komkommer als avocado. Behalve wasabi zit er ook Kewpie mayonaise in de roll. Met een keer rollen, kan je bij de California roll wel 8 sushi halen. Je mocht ze ook (fancy) schuin snijden, toen kreeg ik er zelfs 9 sushi uit :P.

Dat was de laatste sushi, mijn bak met rijst was ook helemaal leeg! Op het laatst had ik nog wat rijst moeten lenen van mijn buurman om de laatste california rolls af te maken.
Je mocht toen wat van je sushi op een bordje leggen om zelf op te eten. "De lelijkste eet je zelf op, de mooiste neem je mee naar huis om te laten zien.", tipte Louise O'Hare aan de deelnemers.
(Bij mij gingen echter eerst enkele van mijn mooiste sushi op een bordje voor de foto!)

Iedereen kreeg bij zijn bordje zelfgemaakte sushi ook een kommetje misosoep met blokjes tofu en mini-paddenstoeltjes. Ook kregen we een korte uitleg over het eten van sushi. "Meestal eten Japanners sushi gewoon met hun handen." vertelde Tomikawa. "Bij het eten van de miso soep houd je je stokjes horizontaal onder het kommetje, en geluid maken mag!"

De koks hadden zelf ook niet stilgezeten. Na de sushi kregen we allemaal een traytje met desserthapjes. Een groene thee-roll (die vooral smaakte naar de slagroomvulling), een groene thee-koekje, sesam-macaron, een soort Yuzu-meringue trifle (cake, witte chocoladebolletjes, Yuzu curd (citrusvrucht, smaak was vergelijkbaar met citroen) en meringue. En daarnaast nog een bolletje sesamijs (het ijs was superzacht en smooth, maar de sesamsmaak haalde ik er niet uit), en een sesamkoekje.

Na een afsluitend kopje thee kregen we allemaal een tasje mee met onze eigen overige sushi, mooi verpakt in doosjes. En een kleine goodiebag van de Kikkoman.

Thuis werd er bij ons 's avonds dus verse sushi gegeten. Ik had zelf voldoende voor ongeveer twee personen, dus er werd nog wat extra bij gehaald. "Bijna net echt!" aldus mijn vader. "Alsof haar sushi nep zijn!" protesteert mijn zusje.
Het smaakte in ieder geval prima! :)

Tafeltje dekje en de 7 bordjes

Wat zijn er eigenlijk veel sprookjes die iets met 'zeven' hebben! Sneeuwwitje en de 7 dwergen, de wolf en de 7 geitjes, Klein Duimpje en de zevenmijlslaarzen, het dappere kleermakertje die 7 vliegen in één klap doodsloeg, de zeven raven (een wat onbekender sprookje)...
Ben je nieuwsgierig waar dat getal nou vandaan komt? Het Meertens Instituut (zij doen onderzoek binnen de Nederlandse cultuur) heeft wel een verklaring.

De week heeft ook zeven dagen, en ik heb eens elke dag de avondmaaltijd op de foto gezet.
Kijk maar mee en haal er eventueel inspiratie uit als je nog niet weet wat je vanavond moet koken!

1. Zalm en speltspaghetti.
Weet je nog die grote zalmfilet? Hier heb ik het vel niet van de vis afgehaald. In de pan eerst op de 'velkant' knapperig bakken en daarna omkeren (en dan niet nog een keertje omdraaien!). Tegenwoordig gebruik ik volkoren of speltspaghetti bij wijze van 'noodles', dat bevalt prima :D. En natuurlijk wat groenten erbij en een (selfblended) sausje. Het roze bovenop de zalm is ingelegde gember.

2.Shoarmabroodjes.
Shoarmabroodjes met een vulling van gehakt, paprika en tomaat. Een salade van sla, komkommer, bosui en kruiden. Wat knoflooksaus erbij. Eet smakelijk!

3. Soep en broodjes.
Groenten-tomatensoep is zó gemaakt met diepvries-soepgroenten en een pakje passata tomatenpuree. Stokbrood in de oven, een boel beleg erbij op tafel en klaar! Heel handig als je weinig tijd hebt om uitgebreid te koken (of als je geen zin hebt). Soep is overigens ook ideaal om restjes uit de koelkast op te maken! Groenten, rijst, aardappel, het kan allemaal in de soep.

 

4. Gestoomde kabeljauw met aardappelschijfjes.

De vis is in bakpapier gestoomd. Ik mag het geen 'en papillotte' noemen want ik had het zakje niet netjes dichtgevouwen, maar met een klem vastgezet. Ik heb het pakketje vervolgens in de hete koekenpan gezet om te garen (en niet in de oven zoals een officiële papillotte betaamd, dan zou de klem smelten!). De oven was tevens ook bezet met een andere maaltijdcomponent: de aardappelschijfjes! Rode kool met appel als groente erbij.

5. Zelfgemaakte champignonburgers.
Heb je al eens zelf vegetarische burgers gemaakt? Het is superleuk en je kan er alle kanten mee op! Dit zijn dus champignonburgers. Ernaast ligt rijst met parelcouscous en broccoli.

6. Tortilla-stapeltje met pepersteak.
Ik had geen gehakt meer in huis, maar ik wilde wel iets met de tortillas doen. Kan ik het stukje vlees niet gewoon bovenop leggen? Ja natuurlijk kan dat! Tomatensaus gemaakt en dit samen met broccoli tussen de tortillas gedaan. De laatste tortillas heb ik knapperig gebakken in de oven en dienden als knapperige (en natuurlijk eetbare) decoratie toevoeging!



7. Nasi.
Net als soep is nasi ideaal om restjes uit je koelkast op te maken! Hier zitten er toevallig geen leftovers in verwerkt, maar ik doe het wel regelmatig! Dus; rijst met champignons, erwtjes, worteltjes. Voor het gemak een bamischijf uit de oven. En stukjes verse mango, atjar en kroepoek ernaast.

Risotto met Sint-Jacobsschelpen

Al vaak genoeg heb ik ze voorbij zien komen op bordjes bij 'Masterchef', nu heb ik me er ook eens aan 'gewaagd'. Ondertussen moet ik die toch ook wel kunnen bakken, zo vaak als ik het al gezien heb! Het is ook helemaal niet moeilijk, gewoon een minuut of 2 per kant (ligt aan de dikte natuurlijk).
Ik had eigenlijk ook nog nooit coquilles, of Sint-jacobsschelpen, gegeten.
Maar nu wel, dus! Ze zijn superzacht en een beetje zoet.
Ik heb geprobeerd er een mooi bordje van te maken. Geserveerd op een risotto met doperwtjes en worteltjes, pikante runderspekjes en gegarneerd met verse peterselie uit de tuin.

Mag ik nu door naar de volgende ronde? ;P

7 Kleine tafelsprookjes

Een weekje aan foto's wat er bij ons op tafel stond 's avonds!

 Als eerste een visgerecht. Blijkbaar rook het erg lekker!

Koolvis met groenten in kokos/curry-saus en brood.
Niet de best foto, maar het smaakte prima. Ik had een boemboe gestampt in de vijzel, deze even fruiten in olie en vervolgens groenten erbij in de pan. Afblussen met kokosmelk en vervolgens legde ik de op smaak gebrachte koolvisfilets in de pan. Deksel erop en laten stoven tot de vis gaar is (je prikt er dan met een vork of een mesje zo doorheen zonder weerstand). Ik maakte een plat brood voor erbij. Mijn vader vond deze zo lekker dat hij vond dat het eigenlijk niet in combinatie met iets anders gegeten moest worden! XD

Pizza.
Deze heeft eigenlijk geen uitleg nodig toch ;).
Iedereen mag zijn eigen toppings kiezen, maar ik bak over het algemeen toch eigenlijk steeds dezelfde pizza's (ieder's favoriet natuurlijk)!

Beenham met aardappels en boontjes.
Een simpele en meer traditionele maaltijd; aardappels, groenten, vlees. De beenham kruiden, rondom aanbraden in de pan en vervolgens verder garen in de oven (je moet ongeveer 10 minuten per 100 gram vlees rekenen. Dus een beenham van 500 gram is gaar in ongeveer 50 minuten in oven op 170°C graden.). Na het bakken even 5 minuten onder aluminiumfolie laten rusten voordat je hem aansnijdt. Ik serveerde dit beenhammetje met gekookte aardappels, sperzieboontjes en een stroganoffsaus met paprika.
Ik schenk tussendoor ook een beetje water bij het vlees in de braadslede, het vlees blijft sappig en tegelijkertijd maak ik een jus die over het vlees heen kan.

Soep met broodjes.
Goedgevulde groentensoep met (veel) groenten en vermicelli. Gesneden stokbrood erbij op tafel en beleg. Deze keer niet het stokbrood zelf gemaakt, maar wel de kleine bakpoederbroodjes die ik eigenlijk altijd erbij maak als we soep eten als avondeten (dat zijn die ronde broodjes op de foto).
Ze zijn snel gemaakt omdat ze niet hoeven te rijzen, en ik kruidt ze elke keer weer op een andere manier. Deze broodjes hadden verse bieslook en peterselie (uit onze eigen tuin! Geplukt in de zomer en ingevroren).

Kip Hawaii met rijst en kool.
Geen kant-en-klare saus uit de winkel, gewoon zelf maken deze zoetzure tomatensaus! Suikervrij want ik gebruik het sap van de ananas om te zoeten. Onder andere ui, knoflook en verse gember als smaakmakers. Basmatirijst, witte kool en kroepoekjes erbij ^-^.







 
Tonijnburger en gebakken aardappelpartjes.
Deze tonijnburgers heb ik zelf gemaakt met tonijn uit blik, een burger vormen, door ei en paneermeel halen en gebakken in de pan. Erbij een sausje met yoghurt, paprika en kerrie. Het lijkt misschien een beetje korrelig op de foto, maar dat zijn de gehakte zilveruitjes. gebakken aardappelpartjes uit de oven en doperwtjes erbij.

Nasiovenschotel.
Eigenlijk was ik van plan om pasta te maken, maar ik had zo veel restjes in de koelkast dat ik besloot om deze eerst op te maken. Met wat extra verse groenten maakte ik er een ovenschotel van.
Erbij wat rucola met wortelchips (zelfgebakken natuurlijk :P).








Dat was het! Laat me weten of je het leuk vond, en of het vaker zal doen.
Hopelijk heeft het ook wat inspiratie gegeven voor als je zelf nog niks had bedacht voor het avondeten!

Gevulde pompoen

Dinsdagmiddag was mijn vriendin langsgekomen en ze bleef ook mee-eten. Ik zette gevulde pompoen op tafel. Ik heb pompoentjes gehalveerd, van de pitten ontdaan (die ik daarna weer roosterde in de oven natuurlijk) en geroosterd in de oven.
Gevuld met witte en wilde rijst en noten. Afgedekt met kruidig ei-schuim en knapperig filodeeg met sesamzaadjes.
Wel serveren met wat extra rijst ernaast, want er pastte niet zo veel in een pompoentje :).

Varkenshaas met champignons en salade

Varkenshaas met champignons en salade
Hoofdgerecht, 4 personen, eigen recept

Ingredienten:
- 300-350 gr zilvervliesrijst
- 2 varkenshaasjes à ca. 300 gr
- 1/2 witte ui, gesnipperd
- 1 teen knoflook, fijngehakt 
- 400 gr champigons, schoongemaakt en in kwarten
- 4 el ketjap asin
- 1 bakje taugé à 250 gr
- 1 zak rucola à 75 gr
- 1 verse ananas
- 1 komkommer
- verse koriander, ca. 10 gr

Bereidingswijze:
- Doe de rijst met water in een pan en kook volgens de gebruiksaanwijzing op de verpakking.
- Voor de salade; kook ca. 400 ml water. Doe de taugé in een vergiet en giet het water eroverheen. Snijd de boven en onderkant van de ananas en vervolgens de schil eraf. Snijdt het vruchtvlees langs de kern af en vervolgens in blokjes. Doe de blokjes bij de taugé in het vergiet.
Was de komkommer. Haal de boven- en onderkant eraf en snijd de komkommer in de lengte in drie lange stukken. Snijd hiervan vervolgens plakjes op een hoek van ongeveer 45 graden.
Hak de koriander en doe dit samen met de taugé, ananas, komkommer en rucola in een grote kom. Breng op smaak met wat zout en peper en schep doorelkaar.
- Vouw het dunne gedeelte van de varkenshaasjes om en zet vast met een cocktailprikkertje zodat het stukje vlees overal van ongeveer gelijke dikte is. Verhit wat olie in een koekenpan. Bestrooi de varkenshaasjes met zout en peper en bak ze rondom goudbruin. Zet het vuur wat lager, voeg de ui en knoflook toe. Bak een minuut mee en blus het geheel vervolgens af met de ketjap en een gelijke hoeveelheid water. Laat de varkenshaas onder regelmatig omdraaien nog zo'n 5 minuten garen. Voeg in dien nodig wat extra water toe. Haal uit de pan en leg op een bord/plank om te rusten.
- Voeg de champignons bij de ketjap en ui in de koekenpan. Zet het vuur wat hoger en roerbak enkele minute. Bindt het vocht met wat allesbinder of maizena tot een wat dikkere saus.
- Snijd de varkenshaasjes beide schuin doormidden in twee stukken. Verwijder de cocktailprikkers en leg de stukjes vlees terug in de pan bij de champignons. Schep de saus eroverheen.
- Serveer de rijst met de varkenshaas en champignons en salade.

Pittige kokosrisotto met garnalen

Dit gerecht is geïnspireerd op 'Rotterdam wereldstad'. Ik had het bedacht om in te sturen voor een wedstrijd. Niks mee gewonnen, maar ik kan het recept natuurlijk wel met jullie delen.
Dit recept is ook zuivel/suiker/aroma-vrij, het is zelfs zoutarm. En je kan het bereiden met gebruik van 2 kookpitten en een oven. Indien nodig zelfs 1 kookpit; je zet dan de pan met risotto even van het vuur af om op het einde in de laatste minuten van de bereidingstijd de garnalen te bakken.

Pittige kokosrisotto met garnalen
2 personen

Ingrediënten:
- 1 kleine rode chilipeper
- 3 cm verse gember
- 3 ansjovisjes (uitgelekt)
- 4 dl water
- 2 dl kokosmelk
- 1 sjalotje
- 185 gr risotto (arborio)rijst
- 2 struikjes shanghai paksoi (kleine)
- 2 XXL champignons
- 1 el sesamzaad
- sesamolie
- 200 gr (cocktail)garnalen (diepvries)
- 1/2 citroen
- verse koriander
- 80 gr hazelnoten

Bereidingswijze:
- Voor de kokos'bouillion': Verwijder eventueel de zaadjes van de chili. Hak de chilipeper en gember fijn. Snijd ook de ansjovisjes klein.
- Verwarm wat olie in een steelpannetje, fruit hierin de gember en chili en voeg de ansjovis toe. Roerbak ongeveer 2 minuten, blus af met wat water. Voeg de rest van het water en de kokosmelk toe. Breng tegen het kookpunt aan, zet het vuur uit en laat trekken met een deksel op de pan.
- Verwarm de oven voor op 200°C.
- Voor de risotto: Snipper de sjalot en fruit deze in wat olie in een koekenpan. Doe de rijst erbij en schep op tot alle korrels met een dun filmpje olie bedekt zijn.
- Schenk nu een deel van de kokosbouillion erbij en roer in de pan (op middelhoog vuur) tot alles is opgenomen. Voeg steeds weer een deel van de bouillion toe aan de pan tot deze op is. (Duurt ca. 20 minuten.)
Controleer of de rijstkorrels zacht zijn, maar nog wel een bite in de kern hebben. Voeg indien nodig nog een beetje water toe aan de pan.
- Was de paksoi en halveer ze. Leg de helften op een bakplaat met de donkergroene bladeren over elkaar heen. Bestrooi met sesamzaad.
- Borstel de champignons schoon, verwijder de stronkjes en vliesjes. Leg de champignons op zijn kop op de groente paksoibladeren en besprenkel alle groenten met sesamolie. Schuif de bakplaat in de oven en bak ca. 12 minuten.
- Ontdooi de garnalen door de 1-2 minuten in warm water te doen, laat uitlekken en dep droog.
- Hak wat verse koriander grof.
- Verhit een koekenpan en rooster de hazelnoten hierin enkele seconden. Laat even afkoelen op een bord en hak grof.
- Verhit wat olie in de koekenpan. Voeg de garnalen toe en roerbak 1-2 minuten. Zet het vuur uit en knijp de citroen uit boven de pan. Voeg de gehakte koriander toe en schep om.
- Schep de risotto in het midden van het bord, maar houd ca. 2-4 el achter. Zet de champignonhoeden als bakjes op de risotto. Verdeel de gehakte hazelnoten in de champignons. Doe de achtergehouden erbovenop en zet de garnalen erin. Leg de paksoi ernaast.

Serveersuggestie:
Lekker met kroepoek, en een frisse fruitige wijn, bijvoorbeeld Casa Safra - Verdejo.

Varkenshaas met sesam

In de koelkast had ik nog een mooi stuk varkenshaas liggen. Die zou ik morgen gaan bereiden, bedacht ik me gisteravond in bed. Maar hoe? Ik had in de kast ook nog een potje mierikswortelpasta (van de biowinkel) staan die ik nog nooit gebruikt had. Hoewel op het potje staat dat je het kan gebruiken bij ei, rundvlees en gerookte vis, besloot ik het lekker eigenwijs te combineren met het varkensvlees.
En het lukte allemaal prima; het zal er leuk uit, en het was ook nog eens best wel makkelijk!
Dit was de eerste keer dat ik op deze manier een varkenshaas bereidde (en zonder recept). Het vlees had precies de goede gaarheid toen ik het aansneedt, en was zacht en mals.

Varkenshaas met sesam
(Eigen recept, voor 4 personen)

Ingrediënten:
- ca. 500 gram varkenshaas (aan één stuk), op kamertemperatuur
- 1 tl mierikswortelpasta

- 1 el bruine basterdsuiker
- 1 el sojasaus
- 1 tl sesamolie
- sesamzaad (ca. 6 el)

Bereidingswijze:
- Verwarm de oven voor op 180 °C graden.
- Zet vast een ovenschaal klaar met wat heet water erin.
- Meng in een kommetje de mierikswortelpasta met de suiker, sojasaus en sesamolie.
- Schenk de marinade over het vlees. Laat ca. 20 minuten staan en draai de varkenshaas tussendoor een keer om.
- Strooi de helft van het sesamzaad op een bord.
- Verhit wat olie in een koekenpan, zorg dat het heet is. Schroei de varkenshaas snel dicht aan alle kanten. Dit gaat echt snel, in 30-60 seconden ben je hiermee klaar.
- Leg de varkenshaas vanuit de pan in het sesamzaad en strooi de rest van de sesam eroverheen zodat het vlees aan alle kanten bedekt is.
- Giet het water uit de ovenschaal en doe het vlees erin. Schuif de schaal in de oven en laat de varkenshaas in ca. 15-17 minuten verder garen.
- Laat de varkenshaas na garing in de oven ca. 5 minuten rusten (ik legde het stuk op een voorverwarmd bord met aluminiumfolie erover).
- Snijdt het vlees vervolgens in (ca. 16) plakjes en verdeel over de borden.

De varkenshaas serveerde ik met rijst, spruitjes en kroepoek.

Kip in zoete sinaasappelsaus

Vandaag weer een hoofdgerecht. Nu met kip. Meestal snijd ik kipfilet in stukjes en roerbak het in de pan. Deze keer bleven de (scharrelkip)filets heel. Ik bakte ze aan in de pan en liet de oven de verdere garing doen. Dat is wel makkelijk voor wat grotere hoeveelheden. Het aanbakken in de pan kan je namelijk in twee porties doen als dat nodig is.

Kip in zoete sinaasappelsaus
Eigen recept, voor 6 personen

Ingrediënten:
- 6 kipfilets (á 125 gram)
- 1200 gr broccoli
- rasp van 1 sinaasappel
- 500 gr rijst
- maizena

Marinade:
- sap van 2 sinaasappels (ca. 150/200 ml)
- ong. 5 el sojasaus
- 5 el vloeibare honing
- 1 cm verse gember, geraspt
- 1 klein blikje tomatenpuree
- 1 tl gemalen koriander
- 1 tl gemalen laos
- zout/peper
- 1 el azijn
- 1 el sesamolie

Bereidingswijze:
- Boen een sinaasappelschoon en rasp de schil in een bakje, zet even apart. Snijd dan beide sinaasappels doormidden en pers ze uit. Meng met de andere ingrediënten voor de marinade in een kom.
- Verwarm de oven voor op 180 graden Celsius. Vet een kleine bakplaat, -schaal of braadslee in waar alle kipfilets naast elkaar in passen.
- Bestrooi de kipfilets met zout en peper en 'bebloem' met maizena.
- Verhit olie in een koekenpan en bak de kipfilet aan beide zijden snel goudbruin (ze zijn dan nog niet gaar vanbinnen!). Leg ze vervolgens in de bakplaat. Schenk de marinade over de kip heen en zet in de oven op 20 minuten.
- Doe de rijst in een pan en bereid volgens de aanwijzingen op de verpakking.
- Snijd de broccoli in roosjes en was ze. Doe ze alvast in de pan, maar zet deze pas aan tegen het einde van de baktijd van de kip, de broccoli is in ca. 7 minuten beetgaar.
- Controleer of de kip na 20 minuten gaar is vanbinnen, zet anders de oven op 200 graden en bak de kip nog 5 minuten langer. De kip is gaar wanneer de vloeistof uit de kip helder/transparant van kleur is als je er in prikt.
- Roer de rijst los. Giet de broccoli af en bestrooi deze met de sinaasappelrasp.
- Serveer de rijst en broccoli met de kip en saus en bestrooi met gebakken uitjes.

Rijst met kool, kip en verse ananas

Mijn zus had er zo'n mooi bordje van gemaakt, en ze boodt aan er een foto van te maken. Dat mag natuurlijk!

Ik had rijst gemaakt (die ligt onderop, je kan het nog nèt zien), met spitskool, en bovenop een roerbakje van kip met ketjap, gele en groene paprika en verse ananas. Gedecoreerd met cassave-kroepoek en salade van komkommer en verse ananas!

Koken in de Albert Heijn

Vanwege hun 125-jarig bestaan heeft de Albert Heijn diverse acties bedacht om hun jubileum te vieren. Ze hebben bijvoorbeeld een kookboek hiervoor uitgegeven. En ook onder andere een activiteit bedacht waarbij ze (selectief) klanten hadden benaderd om te komen koken in de winkel.

Ook op de winkelvloer wordt het 125-jarig bestaan van Albert Heijn gevierd. Op vrijdag 18, zaterdag 19 en donderdag 24 t/m zaterdag 26 mei koken klanten hun persoonlijke gerecht in de winkel. Kom langs om een hapje te proeven.

Niet in alle AH-filialen werd dit gedaan, sommige winkels hebben immers niet genoeg ruimte om extra kookplaten ergens neer te zetten.. Maar wij doen altijd onze boodschappen in een AH-XL. Plek zat daar. En wij (mijn moeder en ik) waren door medewerkers daar (die we elke week zien bij het doen van de boodschappen) benaderd met de vraag of wij ook niet mee wilden doen.
Bij de eerste keer vragen was het erg kort dag, we kregen een flyertje waarop een 'uiterste inleverdatum' stond, dat was de volgende dag. Zó snel kan ik niet even iets bedenken om te gaan koken voor de Albert Heijn! We dachten er nog wel over na, maar lieten het vervolgens maar zitten.
De week erop was de eerste dag dat een klante van de AH haar gerecht kookte en liet proeven. Wij werden voor een tweede keer benaderd, want op de laatste dag was nog een plek vrij. En uiteindelijk werden we toch overgehaald. Ik schudde een recept-idee uit mijn mouw. Dat ging redelijk snel, aangezien we er ook al over hadden nagedacht. En we hadden gevraagd welke gerechten er op de andere dagen gekookt gingen worden, dus konden we zorgen dat we niet iets soortgelijks gingen doen.
In de loop van de volgende week werden we nog gebeld voor het recept, zodat dat geprint kon worden zodat klanten het konden meenemen. Ik schreef na dit telefoontje mijn recept zelf ook nog maar op, en bereidde dit gerecht ook een keer thuis (om uit te testen, want ik had het nog nooit eerder gemaakt!!), zodat ik ook meteen een foto kon maken en die bij het recept kon voegen. De reacties thuis waren wisselend, maar niet echt enthousiast.

Wij gingen dus zaterdag 26 mei naar de Albert Heijn. Het is erg vreemd om dan ineens zonder boodschappenbriefje en winkelwagentje de winkel in te gaan!
Mijn eigen-getypte recept (met foto dus) meegenomen. Dat blaadje deed ik in de displayhouder in plaats van het recept van de medewerkster had gemaakt (die klopte ook niet volledig, maar het was ook een beetje half-werk zo telefonisch. Het was maar voor het idee...). Ze vond het helemaal prima, want er stond een foto bij, en het recept klopte nu precies. Ze maakte ook kopieën om ernaast op het tafeltje erbij te leggen voor klanten om het mee te nemen.
Mijn moeder en ik kregen een koksbuis en schort van de Albert Heijn (wat ook resulteerde in random vragen van klanten over het AH-assortiment ofzo, omdat ze dachten dat wij medewerkers waren...). Daarna was het voorbereiden geblazen: groenten wassen en snijden en alles verder verzamelen wat nog nodig was wat er nog niet was klaargelegd.
Na een uur ongeveer stonden de pannen op het vuur en konden de eerste voorbijgangers komen proeven.
Nog voordat het gerecht klaar was, waren al mensen nieuwschierig komen kijken omdat ze het lekker vonden ruiken. Ik voelde me wel een beetje schuldig dat ik ze nog niks kon presenteren, en dat ze nog even moesten wachten of een rondje lopen en later terugkomen. En dan wordt je bijna boos op je gerecht dat het niet sneller klaar is (of waarom heb ik niet iets gekozen wat binnen 5 minuten te maken valt)! Maar rauwe broccoli of kip en ongare rijst kan ik natuurlijk niet uitdelen, dus mensen moesten wachten.
De eerste reacties waren positief! En de reacties die volgden ook :). Zowel volwassenen als kinderen vonden het smaken. Tot en met de laatste klanten; eentje riep zelfs "Gruwelijk lekker!". Slechts enkelen gooiden de rijst òf de kip/groente weg.
We hebben klanten ca. 3 uur lang laten proeven (exclusief een korte pauze tussendoor en bereidingstijd). Aan het eind van de dag was er twee keer een grote pan rijst doorheen gegaan, en 4 pannen kip/groente. Ook waren er tussendoor nieuwe recept-kopieën gemaakt omdat ze op waren.

Een van de klanten vroeg of hij het recept op internet kon vinden (op de website van de Albert Heijn), maar dat kon dus niet. De Albert Heijn had mijn echte recept eigenlijk ook nog niet eens voordat ik het ze gaf aan het begin van deze unieke middag.
Om 6 uur werden de laatste beetjes uit de pannen op bordjes geschept en neergezet, zodat alles opgeruimd en schoongemaakt kon worden. Als dank kregen mijn moeder en ik een grote bos bloemen en een AH-cadeaubon.

Pruimenrijst

Mijn zus had zakjes met rijstsmaakmakers uit Japan. Een ervan was om pruimenrijst te maken. Dit zakje met gedroogde vlokken roer je na het koken door de gare rijst heen.

 Ik maakte pruimenrijst op savooiekoolblad, lauwwarme zoete vruchtensalade met komkommer, fruitcocktail en tomatensaus, daarbij een gekookt eitje en geroosterde sesamzaadjes.
De rijst smaakte licht-zoet. Het was verrassend en erg lekker! De smaak was helemaal niet te sterk, maar wel goed te proeven. De geroosterde sesamzaadjes waren een goede aanvulling op het geheel.

En als toetje de Crème Brulée-pudding met caramelsaus van Mona. De gekaramellisseerde smaken proef je heel goed, ze hebben de juiste smaken weten te vangen.
Mijn zusje en vader hebben de pudding overigens opgegeten. Ik heb wel een hapje geproefd, maar ik houd zelf helemaal niet van karamel...