Abrikozen clafoutis

Clafoutis is van oorsprong een Frans gebakje. Traditioneel wordt het met kersen gemaakt, maar tegenwoordig zie je ook wel ander fruit in clafoutis recepten. Ik ben zelfs een keer een recept voor een hartige clafoutis tegen gekomen!

Ik 'ken' de clafoutis al heel lang. 'Eigenlijk is het gewoon een pannenkoekenrecept!', dacht ik toen ik voor het eerst een clafoutis recept las. Toch heeft het lang geduurd voordat ik het ook eens ging proberen, en deze moederdag is het dan zover!
Voor dit recept heb ik zelf gekozen voor verse abrikozen! Abrikozenjam doet het prima op appeltaart, gedroogde abrikozen heb ik meestal in de voorraadkast en daar kan je ook bijvoorbeeld taart mee maken. Maar de verse vruchten zijn uiteraard ook geschikt om mee te bakken (of los op te eten)!

Net als bij pannenkoeken heb je maar weinig ingredienten nodig. Het zijn ook basisingredienten die je meestal wel in huis hebt. Dit recept verschilt wel enigszins van het pannenkoekenrecept die ik normaal gesproken gebruik, omdat er in verhouding meer ei in zit en (een beetje) suiker, maar eigenlijk is het nog steeds gewoon een dikke ovengebakken pannenkoek. Sommige clafoutisrecepten gebruiken in verhouding veel meer suiker, maar met zoet fruit als vulling en eventueel een beetje poedersuiker erop, is dat eigenlijk niet nodig.
Als je je wilt wagen aan een hartige variant, zou ik helemaal geen suiker toevoegen aan het beslag, maar bijvoorbeeld kruiden en geraspte kaas. Als je dan tomaatjes in de bakvorm legt, heb je een pizza-clafoutis!

Daarnaast is het recept heel makkelijk, dus mocht je nog om een moederdag-gebakje verlegen zitten deze zondag... Verzamel wat melk (kan lactosevrij), bloem, eieren, suiker en fruit, en duik de keuken in! Warm is 'ie natuurlijk het lekkerste! ;)

Abrikozen clafoutis
Voor ca. 12 personen

Ingrediënten
- 100 g bloem
- 50 g kristalsuiker
- 280 ml melk
- 3 eieren (M)
- (Eventueel vanille-essence)
- 6 verse abrikozen (ca. 300 g pitloos)

Bereidingswijze
- Verwarm de oven voor op 180°C.
- Meng de ingredienten voor het beslag in een kom met een garde.
- Was en halveer de abrikozen, verwijder de pitten.
- Vet een dichte (! anders loopt het beslag er uit) taartvorm of -schaal goed in (ca. 27 cm).
- Verdeel de halve abrikozen over de bodem met de bolle kant naar boven.
- Schenk het beslag erbij in de vorm.
- Schuif de vorm in de oven (voorzichtig om niet te knoeien!) en bak in ca 30 minuten goudbruin en gaar. De clafoutis zal uit de oven nog bol staan, maar daarna inzakken, dat is normaal ;).
- Bestrooi naar wens nog met poedersuiker en geroosterd amandelschaafsel.

Eet smakelijk!

Sojasaus Chocolade Mousse

Het volgende recept is het vierde en laatste recept wat ik had bedacht voor de sojasaus receptenwedstrijd.

Deze superluchtige chocolademousse is minder zoet dan 'gewone' chocolademousse. Zowel de sinaasappel als de sojasaus in het recept zijn een tegenhanger voor het zoete van de suiker en chocolade (hoewel pure chocolade van zichzelf natuurlijk ook al wat bitterder is dan melk- of witte chocolade). Het geeft een hele andere smaaksensatie aan de chocolademousse!
Je kan eventueel ook deze mousse maken zonder de sojasaus.

Op de foto heb ik de mousse gedecoreerd met sesam-koekkruimeltjes.

Sojasaus Chocolade Mousse 

Ingrediënten: 

- 100 g pure chocolade
- 150 g ongezoete slagroom
- 60 g suiker
- 20 g Kikkoman Sojasaus minder zout
- 20 g water
- Sinaasappel
- Verse gember
- 2 eiwitten 

Bereidingswijze: 

- Smelt de chocolade met 25 g van de slagroom au bain marie.
- Breng in een klein pannetje de suiker, sojasaus en water aan de kook tot het wat stroperig wordt.
- Doe ondertussen in een kom de rest van de slagroom en rasp met een fijne rasp de schil van een ½ sinaasappel en een stukje gember hierboven.
- Klop de slagroom tot zachte pieken (niet helemaal stijf).
- Mix de eiwitten in een vetvrije kom tot het wit begint te worden. Blijf mixen tot stijve pieken terwijl je voorzichtig de sojastroop erbij giet.
- Giet de chocola over in een andere (niet warme) komen roer met een spatel in de chocolade tot deze niet niet meer warm/lauw aanvoelt.
- Spatel rustig de slagroom in delen door de chocolade en vervolgens de geklopte eiwitten.
- Zet de mousse minstens 2 uur in de koelkast tot gebruik.

Eet smakelijk!

Matcha-pudding

Mijn zus is net terug van haar vakantie naar Japan. Ze was langsgekomen om foto's te laten zien en ze had ook sticks met matchapoeder meegenomen. Je kan er traditioneel groene thee van zetten, maar het is ook prima te gebruiken in andere recepten.

De lichtgroene sticks zijn de matchazakjes die ik heb gebruikt.
Het donkergroene zakje bevat gezoete matcha (met suiker).

Natuurlijk heb ik meteen de matcha uitgeprobeerd in een recept. Ik maakte matcha-pudding!
Het groene poeder ziet er al mooi uit als je het zo uit het zakje schud, maar het geeft ook een leuk kleurtje aan je gerecht (net als pandan! Alleen heeft matcha vanzelfsprekend een andere en ook zachtere smaak).

De matchapoeder die je in Nederland vindt, is vermengd met suiker of is heel erg duur als je een goede kwaliteit wil hebben..
Je kan in principe wel de gezoete matcha gebruiken in dit recept, dan kan je ook met iets minder suiker toe.

Matcha-pudding
2-3 porties

Ingrediënten:
- 350 ml (volle) melk
- 100 gr suiker
- 20 gr maizena
- 2 sticks matchapoeder (à 1,8 gram)
- 1 tl vanille-essence

Bereidingswijze:
- Doe 300 ml van de melk in een pannetje met de vanille en 2 tl suiker. Breng rustig aan de kook.
- Meng ondertussen in een kommetje de suiker, matchapoeder en maizena door elkaar. Doe hier de overige 50 ml melk bij en roer tot een papje.
- Schenk een klein beetje van de kokende melk bij het papje terwijl je roert. Doe dit vervolgens terug in de pan bij de rest van de melk, blijf voortdurend roeren met een garde.
- Laat ca. 1-2 minuten zachtjes koken (blijf roeren om klontjes te voorkomen) tot het dik wordt.
- Verdeel de pudding over kommetjes.
- Eet warm of laat afkoelen.
De pudding kan als hij voldoende is afgekoeld, afgedekt met plasticfolie in de koelkast bewaard worden.

Kan je geen matcha vinden, of hou je niet zo van groene pudding? Vervang de matcha voor twee theelepels cacaopoeder en dan heb je chocoladepudding!

Zie hier de blogpost van mijn zus over de Japanse thee.

Chocolade + water = mousse

Als je chocolade au bain marie opwarmt, NOOIT water erbij laten komen want dan gaat je chocolade klonteren en kun je alles weggooien. Toch?
Maar afgelopen weekend kwam ik iets heel anders tegen, en ik was toch wel zo nieuwsgierig dat ik het wel uit wilde proberen!

Misschien heb je de naam Heston Blumenthal wel eens gehoord. Vooral als je Masterchef Australia volgt heb je hem al vaker voorbij zien komen met zijn onmisbare tank stikstof!
Heston Blumenthal is een topchef op het gebied van moleculair koken. Vandaar dat hij voor dit recept, 'Chocolate Chantilly', zijn inspiratie haalt bij een Franse chemist genaamd Hervé This. Hij ontdekte dat als je chocolade in water smelt en vervolgens koelt terwijl je heel hard klopt met een garde, wèl een gladde substantie krijgt.

Als je kijkt naar de ingredienten van (pure) chocolade zie je dat er suiker, cacaomassa (cacaopoeder en cacaoboter), cacaoboter en emulgator in zit. (Bij melkchocolade ook nog melkpoeder, en witte chocolade bevat alleen geen cacaomassa.)
Emulgatoren zijn stoffen die gebruikt worden om, simpel gezegd, water en vette stoffen met elkaar te kunnen mengen. Vetten en water stoten elkaar van nature af. De emulgator plakt zichzelf rondom de vettige deeltjes en steekt een 'staartje' naar buiten dat wel met de waterdeeltje bindt.
Bij voedingsmiddelen wordt vaak de emulgator lecithine gebruikt, meestal is dat sojalecithine. Bijvoorbeeld in brood en gebak om het 'vochtig' te houden, of in smeerbare margarine.
Lecithine komt voor in de natuur, en de veelgebruikte sojalecithine wordt dus verkregen uit soja. Maar ook eidooiers bevatten veel lecithine.

Bij het maken van chocolade wordt lecithine gebruikt om te zorgen dat de chocolade een mooie homogene structuur krijgt. De lecithine gaat om de suiker- en cacaopoederdeeltjes (en evt ook melkpoeder-) zitten zodat ze goed binden met de cacaoboter. Dit verbeterd ook meteen de structuur en vloeibaarheid van de chocolade.

Maargoed, hoe kan dat dan met die chocolademousse?
De scheikundige theorie hierachter is dat je door het kloppen de waterdeeltjes (die normaalgesproken niet goed mengen met de vettige bestanddelen (cacaoboter) van de chocolade) heel klein maakt. De lecithine die aanwezig is uit de gesmolten chocolade, gaat om die waterdruppeltjes heenzitten waardoor je toch een stabiele consistentie krijgt.

Ik heb het natuurlijk uitgeprobeerd! Veel heb je niet nodig: chocolade, water, een pannetje, een kom op een bak ijs, en een garde natuurlijk.

Chocolademousse
(voor ca. 4 porties)

Ingrediënten:
- 350 gr chocolade
- 270 gr water
(Wil je iets minder maken? Gewoon bovenstaande hoeveelheden halveren!)

Bereidingswijze:
- Vul een schaal met ijsklontjes en zet hier een kom in.
- Hak de chocolade en doe dit samen met het water in een pannetje. Verwarm het rustig en roer met je garde.
- Als alle chocolade gesmolten is giet je het over in de kom op het ijs. Klop krachtig met je garde tot de chocolade de consistentie krijg van dikke/lobbige slagroom.
- Verdeel de chocolade over schaaltjes/glazen/kommetjes en zet in de koelkast om op te stijven.

Stop met kloppen als de chocolade de juiste consistentie heeft bereikt. Klop niet te lang door want dan wordt het korrelig. Als dat gebeurt verwarm je de chocolade opnieuw en volg je de stappen van de bereidingswijze nog een keer.

In deze video kan je Heston Blumenthal de mousse zien maken. Je kan hier ook goed zien naar welke dikte de chocolade ongeveer moet.

Je kan vervolgens ook gaan variëren door extra smaakjes toe te voegen. Maar zorg wel dat de verhouding vloeistof-chocolade hetzelfde blijft. Wil je bijvoorbeeld 2 eetlepels (ca. 30 ml) amaretto toevoegen voor een amaretto-chocolademousse, laat dan 30 ml water weg.

En laatste tip: Gebruik goede kwaliteit chocolade! Want die proef je ;).

Gestoofd gedroogd fruit

Door het stoven (of eigenlijk inkoken) van de gedroogde vruchten in het suikerwater ontstaat een stroop.
Als het te dik is kun je altijd wat water toevoegen. De stroop zal dikker en steviger worden wanneer deze afkoelt. Maar is gemakkelijk weer vloeibaar te maken door hem op te warmen (eventueel met een minuutje in de magnetron).

Gestoofd gedroogd fruit

Ingrediënten:
- 250 gr tuttifrutti (droge)
- 50 gr gedroogde abrikozen
- 20 gr gedroogde cranberries
- 90 gr rozijnen
- 350 ml water
- 175 gr suiker
- 175 gr vloeibare honing
- 3 kardamompeulen
- 1 cm verse gember, in plakjes
- 2 kruidnagels

Bereidingswijze:
- Doe de vruchten met water, suiker en honing in een pan. Roer even door om de suiker te verdelen.
- Kraak de kardamompeulen en voeg deze met de gember en kruidnagels toe aan de pan.
- Breng het geheel aan de kook.
- Zet het vuur laag en laat het nog ongeveer 40-45 minuten zachtjes stoven zonder deksel op de pan.
- Vis voor het serveren de kardamom, gemberplakjes en kruidnagels uit de siroop (als je ze kan vinden :P).

 

 

Deze gedroogde vruchtenstroop is heerlijk bij desserts zoals (zelfgemaakte) vla, pudding of gebakken melkpap of melktert! ;)

Tofu-bananenpudding (suikervrij)

Een supersnel toetje!
Ik maakte dit in een mini-hakmolen van Tupperware. Je kan de mesjes zo hard laten draaien dat het net een mini-blender is. En het is minder schoonmaakwerk dan een hele keukenmachine (ghe-ghe :P).

De hoeveelheid van dit recept is precies genoeg voor één persoon. En bovendien is het zuivelvrij èn suikervrij!

Tofu-bananenpudding
(Eigen recept, 1 persoon)

Ingrediënten:
- 1 pakje silken tofu
- 1 banaan
- 2 à 3 el agavesiroop
- 1 tl citroensap
- scheutje vanille-essence
- snufje zout

Bereidingswijze:
- Doe alle ingredienten bij elkaar in de (mini)blender.
- Blenden tot het glad is.
- Serveer direct of zet tot het serveermoment in de koelkast.
- Bestuif met wat cacaopoeder of kaneel vlak voor het serveren.

Behalve banaan kan je ook kiezen voor ander (zacht) fruit zoals mango of aardbeien!

Onderzoekspanel - Versierde browniecupcakes

Al een keer eerder heb ik voor een onderzoekspanel een bakpakketje thuisgestuurd gekregen om te testen. Dat waren appelkaneel-cupcakes.
Nu mocht ik weer deelnemen. Het was weer een verrassing wat ik zou mogen bakken; cupcakes, muffins of koekjes.
Ik kreeg de cupcake-mix!

Toen ik de doos opende, stuitte ik op een verzameling potjes met decoratiemateriaal; vijf stuks! Discodip, chocoladebolletjes, rood-wit-blauw-hagelslag en marsepeinen bloemetjes en fruit. Echt leuk, ik had er al zin in!
Verder zaten er papieren bakvormpjes in de doos, een zakje 'browniemix' en 'mix voor gele room', en natuurlijk de vragenlijst om je beoordeling op te schrijven.

Wat meteen eigenlijk al een minpuntje was, was dat ik werd geacht cupcakes te maken. Maar ik had een zakje mix voor brownies... En de bereidingswijze was ook ook brownies te maken; 'Bekleed de bakvorm met bakpapier, giet het beslag in de bakvorm'... >.< Ik heb geen bakvorm... Ik heb papieren cakevormpjes, en die ga ik ook niet met bakpapier bekleden... Gelukkig heb ik wel bak-ervaring, dus ik vulde de vormpjes elk met een volle eetlepel beslag en ik pastte ook de baktijd aan die was aangegeven op de verpakking (daar stond 25-30 minuten, ik bakte mijn cakejes gaar in 15-20 minuten).
Ik had overigens ook veel te veel cakevormpjes; 24! Op het browniemix-pak stond aangegeven hoe je 200 gram mix diende te bereiden. Dat was de helft van de inhoud van het zakje. Hiermee kon ik 6 cakejes maken.

Het bereiden van de browniemix was echt supersimpel. Ik had geen mixer nodig, binnen twee minuten was ik klaar en enkele minuten later waren de vormpjes gevuld. Het opwarmen van de oven duurde langer dan dit alles!
Aan het begin van de baktijd, rook het naar plastic... Ik weet niet precies waar dat vandaan kwam, maar het rook niet zo lekker... Gelukkig begon het na 10 minuten wel naar chocolade te ruiken, en toen ze uit de oven waren, moest ik mijn zusje uit de buurt houden, anders had ze al een (of twee!) cakeje weggesnoept!
 Maar het was nog de bedoeling dat ik ze versierde, dus ze moesten eerst afkoelen.

Na ongeveer 3 kwartier waren de cakejes genoeg afgekoeld en begon ik aan de gele room. Hier had ik wel een mixer voor nodig, maar ook deze bereiding was met 5 minuten klaar. Met behulp van een spuitzak spoot ik toefjes op de cakejes.
Vervolgens heb ik ze gedecoreerd met de suikerversiersels die ik erbij had gekregen.

Toen ik mijn versierde cakejes serveerde bij de thee/koffie, stonden ze al wel een uurtje of twee. Ze zagen er toen minder mooi uit, omdat de kleuren van de decoraties al na een uur begonnen uit te lopen... Ook de structuur en smaak van de gele room (banketbakkersroom) was er eigenlijk niet beter op geworden. Deze cakejes pas vlak voor het serveren versieren dus!

Hoe smaakte het?
De gele room had ik vlak na het opspuiten geproefd, en ook nadat hij al een tijdje op de cakejes zat. Op het einde was het meer 'gel-achtig' geworden, en dat vond geen enthousiaste aftrek... Hij rook ook niet echt lekker en de smaak was een zwakke vanille-smaak en niet echt zoet. Aan deze topping kan dus echt nog wel wat verbeterd worden.
De chocoladecakejes zelf waren lekkerder. Vol van smaak, smeuiig van binnen (zelfs na afkoeling).
Ik denk dat ik persoonlijk die gele room weg zou laten. Eventueel vervangen door een bananentopping, of gewoon slagroom.

De totale beoordeling van de cakejes is helemaal niet zo slecht! Een stuk beter dan de vorige appelkaneelcakejes in ieder geval. Deze zou ik misschien wel kopen in de winkel, als ze een volledige en aangepaste receptbeschrijving erbij voegen. En dan zou ik de cakejes zonder versiering serveren en van de room puddingbroodjes maken ofzo ;P.

Maar ik vond al die versiering wel heel erg leuk!

Kruidige sinaasappelcustard en chocostroopwafeltjes

Een toetje vandaag. De Albert Heijn bestaat 125 jaar en organiseert daarom in (deze) week 38 (17 tm 23 september) allerlei feestelijkheden in en rondom de winkels.
Omdat ik al eerder heb gekookt bij de Albert Heijn vroegen ze mij of ik misschien nog een keer wilde komen koken. Ik heb toegestemd.
Het leukste vind ik om dat iets te koken wat mensen niet zo vaak eten of in ieder geval iets bijzonders. Nu leek het me wel wat om eens een dessert te maken. Over het algemeen zijn de gerechtjes die je bij de AH kan proeven hartig, het zijn ook voornamelijk hoofdgerechten. De vorige keer had ik dus ook een hoofdgerecht gemaakt. Nu ging ik dus voor een toetje; en ik hoopte de klanten van de AH op een positieve manier te kunnen verrassen!

Warme kruidige sinaasappelcustard met chocostroopwafeltje

(voor 4 personen)

Ingrediënten

-         65 gr custardpoeder

-         65 gr rietsuiker

-         1 l melk

-         ½ sinaasappel

-         Snufje piment

-         40 gr pure smeltchocolade

-         4 mini-stroopwafeltjes

Bereidingswijze

-         Smelt de chocolade (in de magnetron, au bain marie of in een pannetje). Dompel de stroopwafeltjes half onder in de chocolade. Leg op bakpapier om de chocolade af te laten koelen en hard te worden.

-         Roer het custardpoeder en de suiker door elkaar.

-         Was de sinaasappel en schil grove repen van de schil. Doe deze in een pannetje.

-         Doe ongeveer 6 el melk bij het custard/suiker-mengsel en roer tot een glad papje. Giet de rest van de melk bij de sinaasappelschillen in de pan en verwarm. Breng tegen de kook aan.

-         Doe het custardmengsel bij de melk in de pan. Breng het geheel aan de kook. Verwijder de sinaasappelschillen en laat ca. 3 minuten doorkoken tot het dikker is geworden.

-         Haal de pan van het vuur. Voeg het snufje piment toe en roer erdoor. Laat iets afkoelen.

-         Serveer de pudding met de chocoladestroopwafeltjes en eventueel partjes sinaasappel.

Er is wel een paar liter pudding doorheen gegaan, en eigenlijk vond iedereen het lekker! (De mensen die niet van pudding hielden die liepen gewoon voorbij.)
Ik kreeg vooral oudere mensen aan mijn 'kraampje'. Die waren dol op warme pudding en het deed ze bijna allemaal aan vroeger denken.
En een oudere man was heel dankbaar want pudding hoefde hij niet te kauwen met een kunstgebit ;P.

(Geen-)Aardbeienijs

We hadden een pakje aardbeienvla. Mijn schuld, ik had niet door dat mensen in huis die eigenlijk niet wilden, ze hebben liever aardbeienyoghurt ofzo (kieskeurig!). Deze vla smaakt precies als de aardbeienhelft in de vanille/aardbei-dubbelvla! :P
Maargoed, ik voelde me verantwoordelijk en moest er dus iets mee. Ik heb er aardbeienijs van gemaakt. Je proeft helemaal niet meer dat het van die vla is gemaakt. Het smaakt heerlijk zacht en romig, en nu lust iedereen het wel ;).
Mijn receptje dus om van aardbeienvla lekker aardbeienijs te maken, zonder verse aardbeien. Maar als je wel verse aardbeien hebt; aarzel vooral niet om ze toe te voegen!

(Geen)Aardbeien-ijs
Voor ca. 1 L ijs

Ingrediënten:
- 1 klein pakje aardbeienvla (0,5 L)
- ongeveer 100 ml (magere) yoghurt
- 10 tl kristalsuiker
- 1 zakje vanillesuiker
- 1 pakje slagroom (200 ml)
- 3 a 4 tl aardbeienjam (met stukjes)

Bereidingswijze:
- Meng de vla met de yoghurt in een kom. Klop de slagroom lobbig met de vanillesuiker en 3 tl kristalsuiker. Voeg ook de rest van de suiker toe en de aardbeienjam, mix nog enkele seconden tot het gemengd is.
- Spatel de gemengde vla door de slagroom. Proef of het naar smaak is en voeg eventueel extra suiker, jam of yoghurt toe.
- Doe het mengsel in een bak en zet in de vriezer. Roer elk uur even om met een vork om het vormen van ijskristallen te voorkomen.

Aardbei-rol

Van het maken van de citroencrème had ik nog eiwitten over. Ik wist niet zo goed wat ik daar mee zou gaan doen. Tot ik een recept van een cake-roll tegenkwam op internet. Zoiets wilde ik wel daarvan maken!
Echt licht, luchtig en zomers. De citroencrème kon ik daar ook mooi bij gebruiken, want toen mama hem geproefd had, zat ze al weg te dromen bij de gedachte aan die crème tussen twee taartlagen met vers fruit en slagroom.

Dus ik bedacht deze aardbei-rol!

Hij ging op een klein stukje na, meteen op!

Ik maakte een cakelaag met de eiwitten, die ik na het bakken oprolde en zo af liet koelen. Daarna rolde ik hem weer uit en bestreek de binnenkant met citroencrème, wat klodders aardbeienjam en echte (diepvries) aardbeien in plakjes. Vervolgens geklopte slagroom eroverheen en oprollen maar! Natuurlijk had ik heb veel te vol gedaan ^^', en ik drukte wat van de vulling er per ongeluk weer uit... Maar dat schepte ik door de overige slagroom, waardoor deze een prima aanvulling werd bij het serveren; slagroom met aardbeien en een vleugje citroen!

Bitterkoekjestiramisu

Toetje! Met op de bodem natuurlijk lange vingers gedrenkt in koffie, maar die kan je niet zien op de foto ;).
Door het roommengsel zit amaretto en bitterkoekjes!

Tropisch ijs

Een pakje slagroom in de koelkast, nog over van de verjaardagen. Een bak vol tropische vruchtjes (uit blik) over van de feestdagen. Een restje mascarpone over, ook van de verjaardagen. En een aantal sinaasappels die opmoeten...
Wat doe je dan? Juist. Iets verzinnen om er iets lekkers van te maken.
Het waren zoveel sinaasappels, dat ik meerdere toepassingen daarvoor had bedacht. Van een deel ga ik marmelade maken. Toen had ik nog drie sinaasappels voor iets anders.
Ik besloot ijs te maken.

Sinaasappel/vruchten-ijs (voor bijna 4 liter ijs)
Eigen recept

Ingrediënten:
- 4 dl melk
- 4 eieren
- 150 gram kristalsuiker + extra
- 1 zakje vanillesuiker
- 5 dl slagroom
- 125 gram mascarpone
- 3 sinaasappels
- 1 blik tropische vruchtjes, uitgelekt *(zie notitie onderaan)
- 1 zakje citroenzest (optioneel)

Bereiding:
- Scheidt de eieren. Klop in een kom het eiwit stijf met een snufje zout en een theelepel suiker. Zet de kom opzij.
- Mix in een andere kom de eidooiers bijna wit en schuimig met 150 gram kristalsuiker en het zakje vanillesuiker.
- Verwarm de melk op een laag vuurtje tot het bijna tegen de kook aan zit.
- Giet een klein beetje van de warme melk bij het eidooiermengsel terwijl je mixt. Doe dit daarna bij de rest van de melk terug in de pan. Zet terug op laag vuur en roer met een garde of houten lepel tot het mengsel wat indikt.
Giet het dan in een (of twee) lage bak om af te koelen.
- Was de sinaasappels goed en rasp de schillen in een bakje. Zet even opzij. Schil de sinaasappels en snijdt het vruchtvlees in kleine stukjes. Verwijder zowel de pitjes als de vliesjes. Laat de stukjes even uitlekken.
- Klop de slagroom stijf in een bak met 3 a 4 eetlepels suiker. Voeg de mascarpone toe en mix deze samen met de sinaasappelzest en citroenpoeder erdoorheen.
- Voeg het melk/eidooiermengsel in delen toe en mix door de slagroom. Spatel daarna het eiwitschuim erdoor. En als laatste de uitgelekte vruchtjes en sinaasappelstukjes.
- Verdeel het mengsel over lage bakken (eventueel lege plastic schepijsbakken) en zet het in de vriezer.
- Roer het ijs met een vork door om de ijskristallen te breken en een 'fluffy' structuur in het ijs te krijgen. Dit doe je na ongeveer 2 uur, en 2 uur later nog een keer, en nog een keer als je het niet vergeet ;).

Decoreer het ijs met slagroom en chocolade(-saus, -schaafsel, -hagelslag, of -figuurtjes) en geniet ervan!

Een foto volgt later, want mijn ijs staat nu in de vriezer.

* Bij nader inzien is het handiger om de vruchtjes kleiner te snijden of te pureren en daarna door het ijsmengsel heen te doen (en daarna in de vriezer). Anders heb je vruchten-'ijsblokjes' in je ijs.
En de beloofde foto!

Tropische ananas/bananen-ijsjes
Van een blikje uitgelekte ananas had ik ook nog het sap in de koelkast staan. Daarvan heb ik ook ijsjes gemaakt door halve plakjes banaan in waterijs-vormpjes te doen (ongeveer 4 halve plakjes per ijsje). Het vormpje vervolgens te vullen met ananassap, dekseltje erop, en in de vriezer.

Mijn zus kan in haar handjes knijpen, want ze vroeg laatst of ik zelf nog meer ijs wilde maken. De vorige keer had ik in de waterijs-vormpjes namelijk yoghurt/fruit-ijsjes gemaakt. En ik had ook eerder citrus-roomijs gemaakt met sinaasappel, limoen en citroen, maar deze laatste had ze niet kunnen proeven voordat hij op was.

Pruimenrijst

Mijn zus had zakjes met rijstsmaakmakers uit Japan. Een ervan was om pruimenrijst te maken. Dit zakje met gedroogde vlokken roer je na het koken door de gare rijst heen.

 Ik maakte pruimenrijst op savooiekoolblad, lauwwarme zoete vruchtensalade met komkommer, fruitcocktail en tomatensaus, daarbij een gekookt eitje en geroosterde sesamzaadjes.
De rijst smaakte licht-zoet. Het was verrassend en erg lekker! De smaak was helemaal niet te sterk, maar wel goed te proeven. De geroosterde sesamzaadjes waren een goede aanvulling op het geheel.

En als toetje de Crème Brulée-pudding met caramelsaus van Mona. De gekaramellisseerde smaken proef je heel goed, ze hebben de juiste smaken weten te vangen.
Mijn zusje en vader hebben de pudding overigens opgegeten. Ik heb wel een hapje geproefd, maar ik houd zelf helemaal niet van karamel...