Oranje review: Zoete aardappelchips

Deze week is het weer Koningsdag, traditioneel staat alles dan bol van oranje dingen!
In de afgelopen jaren heb ik al best een aantal recepten ontwikkeld die niet misstaan op Koningsdag.

Denk bijvoorbeeld aan oranjemuffins, of (bij gebrek aan pompoenpuree) wortelsinaasappelcake. Als je zin hebt om wat uitgebreider te bakken op Koningsdag, kan je er voor kiezen om een abrikozen slagroomtaart te maken :P. Bij juist gebrek aan tijd of zin om lang in de keuken te staan, kun je ook kiezen voor oranje Powerballs!

Bij meer trek in een broodje, heb ik ook enkele oranje opties. Bijvoorbeeld een Kroningspanini, of oranje linzenspread als beleg. Voor een portie oranje fruit kun je kiezen voor een smoothie met mandarijn en sinaasappel, of misschien met mango.

Hoewel ik meerdere ideeën had voor oranje recepten, besloot ik vanwege gebrek aan tijd om dit jaar een oranje review te doen! (Mijn laatste echte review is alweer bijna driekwart jaar geleden!)
In de supermarkt kwam ik zoete aardappelchips tegen, die zijn natuurlijk oranje, dus geknipt voor Koningsdag (en weer wat anders dan de gewone paprikachips).
Omdat ik het niet kon laten, jullie kennen me inmiddels ;), heb ik toch nog een mini-receptje gemaakt. Deze staat onderaan de post!


Wat is het?
'My Sweet Potato Sweet chilli, Hand-cooked English Crisps'
Chips gemaakt van zoete aardappel, met sweet chili smaak.

Ingrediënten:
Zoete aardappel, zonnebloemolie, maltodextrine, suiker, uienpoeder, zout, gistextract, tomatenpoeder, specerijen (cayennepeper, gember, witte peper, steranijs), knoflookpoeder, specerij-extract (ancho chili, chili), aroma (maltodextrine van aardappel), kleurstof (paprika-extract).

Er is er bij vermeld dat het geen kunstmatige ingrediënten bevat, glutenvrij is en geschikt voor veganisten.

Voedingswaarde per 100 g:
Energie: 2157 kJ/  518 kcal,
Vet: 32.0g (waarvan 3.5g verzadigd),
Koolhydraten: 48.9g (waarvan 14.8g suikers),
Eiwit: 4.7g,
Zout: 0.6 g.

Waar te koop?
Gewoon in de supermarkt in het schap bij alle chips. De zak (125 gram) voor deze review is gekocht bij de Albert Heijn voor €2,69.

Hoe smaakt het?
Pas nadat ik een chipje had geproefd, nam ik een kijkje op de ingrediëntenlijst. De smaak van de 'sweet chili' zoete aardappelchips was een stuk zoeter dan ik had verwacht. Zoete aardappels zijn van zichzelf al een stuk zoeter dan gewone aardappels, en de toegevoegde suiker (waarschijnlijk voor de 'sweet' van de 'sweet chili') versterkt dit extra. Bij nadere inspectie kan je suikerkorrels zien zitten op de plakjes gefrituurde zoete aardappel, en ook op je vingers.
Dat is dus het stukje 'sweet', maar hoewel ik de 'chili' wel terug zie in de ingrediëntenlijst in verschillende vormen (cayennepeper, peper, chili-extract...), proef ik dit niet terug. Misschien een heel klein vleugje in de nasmaak, maar dat was het dan ook wel.
De chips smaakt wel duidelijk naar zoete aardappel.

Wat vind ik er van?
Tyrrell's heeft de slogan 'Hand-cooked English crisps'. Ze proberen heel hard om hun ambachtelijke productiewijze te promoten op de zak. Maar als je er eventjes over na denkt, dan kan je je haast niet voorstellen dat iemand (of meerdere personen) dagelijks met de hand allemaal chipjes zitten te bakken. Ten eerste zou dat de prijs niet ten goede komen (en deze chips is al aan de prijzige kant), omdat je een flink aantal mensen nodig hebt om aan de marktvraag te kunnen voldoen. Ten tweede zouden ze een heel streng hygiënebeleid moeten voeren om het niet met de inspectie aan de stok te krijgen. En ten derde is het erg moeilijk om constante kwaliteit te handhaven, mensen zijn nu eenmaal mensen...

De Keuringsdienst van Waarde heeft ook al een keertje nagedacht over 'hand-cooked' chips (hier vind je de aflevering). Hoewel ze niet bij de grote 'hand-cooked' merken een kijkje mochten nemen in de fabriek (wel bij Lays), lijkt het redelijk duidelijk dat het productiewerk niet door mensen maar door machines word gedaan.
Mij gaat het overigens niet om de slogan op de buitenkant van de zak, de inhoud vind ik veel belangrijker!

De zoete aardappelchips ogen een beetje 'verfrommeld', dus niet zoals het plaatje op de zak. De zoete aardappel lijkt meer te krullen in de frituur dan de standaard aardappel, deels heeft het ook te maken met de vorm waarin de aardappel wordt gesneden. De zoete aardappelschips zijn voornamelijk langwerpig van vorm in plaats van de meer ronde plakjes die je meestal tegenkomt in je chipszakje (bijzondere vormpjes daargelaten). Eigenlijk ogen de chipjes wel een beetje als wortelchipjes, alleen is de kleur een stuk donkerder oranje.

De kleur van zoete aardappel is vanzelf al redelijk donker na bakken, maar veel van de felle rosse kleur is bij deze chips afkomstig van het toegevoegde tomatenpoeder en paprika-kleurstof. Behalve dat het toevoegen van deze kleurtjes zorgt voor een fellere kleur en daardoor ook een aantrekkelijker chipje voor de consument, is er ook meteen het voordeel van consistentie in de kleur omdat de fabrikant het zelf controleert. Daarnaast draagt het ook een beetje bij aan de smaak.

Op knapperigheid is bij deze chipjes niets aan te merken. Crispyness is aanwezig!

Samengevat: Deze knapperige knaloranje zoete aardappelchipjes smaken duidelijk naar zoete aardappel. Tyrrell's heeft deze smaakvariant 'sweet chilli' genoemd, echter de zoetheid en pittigheid die ik met deze term associeer is niet in balans. De chips zijn aan de zoete kant en de pittigheid proef je nagenoeg niet. Een ding wat je zeker niet kan zeggen van deze chips is dat ze 'te zout' zijn, de chips bevatten minstens 50% minder zout per 100 gram dan de gemiddelde zak chips.
Als je graag een pittig chipje zoekt, zou ik deze niet aanraden. Vind je een zoeter chipje niet erg, dan kan je deze eens proeven.


Voor Koningsdag zijn ze, afgaande op de kleur, erg geschikt, maar persoonlijk dip ik denk ik liever een andere variant in mijn oranje dipsausje! (Wie weet misschien wel een paprika-variant van de crispy thins!)

Voor een oranje dipsausje schep je een flinke eetlepel yoghonaise (of mayonaise) in een bakje, voeg hier aan toe: 1 theelepel ketchup, 0.5 theelepel kerriepoeder, een halve theelepel paprikapoeder en een snufje gerookt paprikapoeder (optioneel). Roeren totdat het goed gemengd is, en dippen maar :).

Fijne Koningsdag alvast!

Kruidnotentest 2016

Nog maar 2 nachtjes slapen en dan is het Sinterklaas!
Het is alweer een paar jaar geleden dat ik een kruidnotentest had gedaan met kruidnoten uit de winkels. Daarom vond ik dat het wel weer tijd werd voor een herhaling. Fabrikanten kunnen in de tussentijd immers hun recept hebben aangepast. En natuurlijk willen we ook dit jaar wel de lekkerste kruidnoten op tafel kunnen zetten!

Dit jaar heb ik de test op een andere manier aangepakt dan in 2012. In de tussentijd heb ik wat onderzoeksvaardigheden verworven die ik hier (deels) heb ingezet! Helaas zijn mijn statistieken niet helemaal betrouwbaar omdat ik maar weinig deelnemers (3) had in mijn test, maargoed...

Materiaal
Allereerst heb ik alle samples verzameld. De deelnemende kruidnootmerken in deze test waren: AH Basic, Smikkelhuys, AH Biologisch, Smikkelbeer, Jumbo huismerk, Bolletje, Aldi huismerk, Plus huismerk, AH spelt huismerk, Hema, Spar huismerk, Kruidvat huismerk, AH huismerk, de Nijverheid en Perfekt. Vorige keer verkocht de Lidl ook kruidnoten van het merk Favorina, maar ik ben geen kruidnoten tegengekomen deze keer toen ik alles aan het verzamelen was. Vandaar dat die deze keer dus niet mee hebben gedaan in de test. Andere kruidnoten die ik de vorige keer wel had maar nu niet meer zijn die van de C1000 (bestaat niet meer) en de La Place (volgens mij verkopen die alleen nog verse dingen tegenwoordig, de V&D bestaat niet meer).

Methode
Geheel volgens de moderne technologie heb ik een korte vragenlijst gemaakt voor de kruidnoten die via een QR-code op de telefoon ingevuld kon worden. Superhandig! Scheelt ook heel veel printerpapier, dus het is ook een duurzame methode ;). Ik had de resultaten zo ook direct op de computer dus makkelijk te analyseren.
In de vragen heb ik gebruik gemaakt van een VAS (visueel analoge schaal), waarbij je een blokje op een lijn kan verschuiven om aan te geven in welke mate je een productkenmerk meer bij de waarde aangegeven aan de linker- dan wel rechterkant van de lijn vindt passen. Ik had vragen over onder andere het uiterlijk, de geur, knapperheid, 'plakkerigheid', zoetheid, kruidigheid en nasmaak. Daarnaast was de laatste vraag een rapportcijfer voor het product en er was een open ruimte voor opmerkingen.

Om bias (vooroordelen) te voorkomen (voor een bepaald merk bijvoorbeeld), heb ik de kruidnoten op gelijke bordjes gepresenteerd en ze allemaal een random nummer gegeven. Zelf wist ik dus ook niet meer welke kruidnoot welke was!

Resultaten

Op uiterlijk scoorden alle kruidnoten net voldoende, een  score van 57 (waarbij 100 de optimale score is). Maar uiterlijk bleek geen doorslaggevende factor te zijn in de eindscore van de kruidnoten.

Op geur scoorden de meeste kruidnoten onvoldoende met een gemiddelde score van 37. Enkele kruidnoten die wel een goede voldoende (score >70) scoorden op geur waren Nijverheid, AH Basic, Perfekt en Bolletje.

Knapperigheid was over het algemeen goed (65%) 13% was niet/helemaal niet knapperig genoeg en 22% werd wat te hard bevonden. Op het moment van testen kwamen alle kruidnoten vers uit de zak. Of en hoe knapperig de kruidnoten blijven na een dag in een open schaal op tafel staan is niet getest.

De enige kruidnoten die bij alle proevers een 'precies goed' kregen voor kruidigheid waren de kruidnoten van Perfekt. De kruidnoten van Bolletje, Nijverheid en AH Basic scoorden op zich ook nog redelijk op kruidigheid. Bij de rest liet de kruidigheid over het algemeen te wensen over volgens de proevers.

Met 'plakkerigheid' word de mate in hoeverre kruidnoten in je kiezen blijven hangen bedoeld. Dit was volgens 61% van de enquetes prima.  Vooral de kruidnoten van Jumbo, Nijverheid, Perfekt en de AH Speltkruidnoten deden het goed op dit front. De andere merken werden eens of vaker als 'te plakkerig' aangemerkt.

In 80% van de enquetes was aangegeven dat de kruidnoten een nasmaak achterlieten. Daarvan was er in 22% van de enquetes een goede voldoende (score >70) voor gegeven. Merken die hierbij hoorden waren o.a. Nijverheid, AH Basic, Smikkelhuys, en Bolletje.

Rapportcijfers liepen soms best wel uiteen, bijvoorbeeld van een 2 tot een 8! Daaraan zie je maar weer dat een test als deze toch altijd heel subjectief is.

Maar er was maar 1 merk dat bij alle proevers hoge cijfers scoorde en dat zie je dus ook wel aan het score-gemiddelde. 

De winnaar van de winkel-kruidnotentest van 2016 is geworden: de kruidnoten van Perfekt!

Deze zijn te koop bij Jan Linders en Nettorama.

Nr	Merk	Winkel	Prijs/kg	Cijfer	Quote
820	Perfekt	Jan Linders	€2.26 (€0.79 per 350 g)	8.0	"Lekker. Mooi uiterlijk." "Smaak mocht wel iets sterker."
276	Nijverheid	Jan Linders	€1.32 (€0.99 per 750 g)	6.7	"Bijna geen geur en smaak, niet kopen want je proeft niks!""Verslavend." "Lekkere koeksmaak, maar geen kruidnoten."
463	AH basic	AH	€1.32 (€1.32 per kg)	6.3	"Bleekjes, geen geur." "Lekkere speculaasachtige smaak." "Zurige nasmaak en muffe geur. Kruidigheid en sterkte van de smaak best okee."
274	Smikkelhuys	Action	€1.32 (€0.66 per 500 g)	6.0	"Smaak proef je pas als je meer eet, maar dan heb je ook een naar bijsmaakje." "Melig." "Lekker."
355	AH	AH	€2.95 (€0.59 per 200 g)	6.0	"Muffe geur. Smaak is eerst kruidig, maar daarna ook muf." "Smaakt een beetje naar bastogne." "Goeie."
491	Spar	Spar	€2.26 (€0.79 per 350 g)	5.3	"Weinig geur, weinig smaak. " "Zijn aan de plakkerige kant."
169	Jumbo	Jumbo	€2.75 (€0.55 per 200 g)	4.7	"Te hard gebakken, smaakt niet naar speculaas en niet lekker." "Te veel gember nasmaak."
871	Smikkelbeer	Emté	€1.97 (€0.69 per 350 g)	4.7	"Smaakt nergens naar." "Bittere nasmaak die blijft hangen." "Het beetje smaak is ook heel snel verdwenen."
181	Bolletje	AH	€4.25 (€0.85 per 200 g)	4.3	"Weinig smaak. Raar bijsmaakje vanaf het moment dat je het in je mond stopt." "Wel mooi uiterlijk."
549	Plus	Plus	€2.96 (€0.74 per 250 g)	4.0	"Smaak is niet heel slecht, maar je proeft bijna niks! Geur is niet lekker en zijn plakkerig." "Mooi uiterlijk maar vlakke smaak. Niet lekker."
798	AH spelt	AH	€5.95 (€1.19 per 200 g)	4.0	"Lelijk uiterlijk. Ruiken muf, zoetig bijsmaakje die blijft hangen in de nasmaak, niet lekker." "Weinig smaak."
293	Van Delft	Aldi	€1.32 (€0.99 per 750 g)	3.8	"Ze zijn ovaal en smaken niet lekker." "Zowel smaak als nasmaak niet lekker."
735	HEMA	HEMA	€2.50 (€0.50 per 200 g)	2.7	"Melig, droog en weinig smaak." "Je ziet de suikerkorrels zitten, dus bakmethode is niet goed. Weinig smaak, niet lekker en vooral de nasmaak niet. Erg plakkerig."
327	AH biologisch	AH	€5.95 (€1.19 per 200 g)	2.3	"Onregelmatige vorm en erg bleekjes. Smaakt naar plastic." "Nasmaak is te sterk en smaakt niet naar koekje." "Bah!" "Vreemde smaak, niet lekker."
668	Kruidvat	Kruidvat	€2.18 (€0.49 per 225 g)	2.3	"Smaak is niet lekker. Plastic bijsmaak. Ruiken muf." "Zijn erg hard, te sterke gember nasmaak."

Naast kruidnoten heeft Sinterklaas natuurlijk nog meer lekkers te bieden! Veel is uiteraard kant-en-klaar in de winkels verkrijgbaar (alhoewel je op dit moment goed moet zoeken want de Sinterklaasschappen zijn aardig leeg). Maar als je graag zelf nog aan de slag gaat heb ik nog een recept voor speculaasbrokken of Sint & Pietsoesjes!

Red Velvet cake - bakchallenge

De bakkers en baksters onder ons hebben vast wel meegekregen dat dr.Oetker ook dit jaar weer een 'Zondag Bakchallenge' op poten heeft gezet. Vorig jaar heb ik ook wel een opdrachtje meegedaan, maar eigenlijk vond ik verzonnen recepten niet zo leuk. Misschien heeft het te maken met het feit dat ze zo veel mogelijk producten uit hun assortiment in een recept willen gebruiken. Ik gebruik eigenlijk over het algemeen geen bakmixen om dingen te bakken. Vaak geven ze een 'plastic' bijsmaakje aan de cake. Bovendien vind ik zelf mixen veel leuker :D.
Maargoed, vorig jaar kon je een pakket vol met producten van hun merk winnen, bakmixen! Daar stond ik zoals je misschien begrijpt niet zo om te springen (stel dat ik zou winnen), dus ik deed gewoon mee voor de fun (dat is ook het belangrijkste!). Dit jaar kun je een mixer winnen en dat is wel leuk natuurlijk!

Vorige week was de opdracht om cupcakejes te bakken met oreo-koekjes er in verstopt.
Ik heb de cakejes naar eigen recept gemaakt, de oreo koekjes had ik uiteraard wel gekocht. Ze stopten er twee in per cakeje! Dat vond ik wel een beetje veel, maargoed.

Deze week wordt er een red velvet-cake gemaakt. Ik heb al (tijdens een gezellige bakmiddag met een vriendin) een poging gedaan tot een red velvet cake gekleurd met rode producten zoals bietjes en rood fruit. Hij smaakte best wel lekker! Maar hij was niet helemaal uitgepakt zoals ik graag zou willen, dus dat recept krijgt nog een vervolg!

Voor deze 'challenge' besloot ik dat ik wel de red velvet cakemix ging testen. De ingredienten voor dit taartje bestonden ook niet hoofdzakelijk uit dr.Oetker producten, dus dat vond ik al een pluspunt.

Tijdens het mixen vroeg ik me af of de cake wel echt rood zou worden, de bakmix had een oranje-bruin roest-kleurtje... Dat is even afwachten tot de cake uit de oven komt!

De kleur is in de oven wel wat donkerder geworden, nu was het echt roest-bruin. Het is wel exact dezelfde kleur als op het doosje! Maar echt rood zou ik het niet noemen.

En hoe smaakt het? Naar snoeppapier! De cake heeft niet echt veel smaak van zichzelf en is ook een beetje droog. Het bruinige in de kleur komt waarschijnlijk van het cacaopoeder wat in de mix zit, maar je proeft het eigenlijk niet.
Ik sneed de roestbruine cake in 5 lagen. De textuur van de cake is heel schuimig. Het 'knispert' bij het doorsnijden (wat overigens heel gemakkelijk ging). Daartussen kwam een roze of een witte vulling.
De roze vulling was gemaakt met slagroom en frambozen. In deze vullinglaag ging ook wat gelatine volgens het recept, maar eigenlijk kon deze mousse ook wel toe met wat minder gelatine. Hij was nogal aan de stevige kant. De smaak was wel prima.
De witte vulling was een mix van mon chou, slagroom en het suikermixje uit het doosje. Deze rook superzoet, maar na het mixen viel dat reuze mee in de smaak.
Aangezien de cake zelf weinig smaak had, waren deze vullingen een goede toevoeging. Ik had onder de witte vulling ook nog wat aardbei/frambozenjam gedaan als verrassing. De smaak in zijn totaliteit was dus eigenlijk best wel prima! En het is ook best een 'lichte' taart in de zin dat hij niet zwaar op de maag valt, iedereen nam een tweede taartpunt! :D

Gisteren hadden verschillende vestigingen van de Hema hadden hun nieuwste aanwinst van het taartenassortiment in stukjes gesneden om te laten proeven aan klanten. Je kan het waarschijnlijk al raden met het thema van deze blogpost: een red velvet-cake! De cake was een beetje aan de compacte kant, maar dat was niet het grootste issue. Je proefde wel chocolade in de cake, maar verder was hij echt heel erg zuur! Vooral de nasmaak. De cake had een ook een dunne bodem van ongeveer 2 mm dik. Deze smaakte naar boterkoek. Waarschijnlijk toegevoegd om de cake makkelijk te kunnen verplaatsen/opscheppen, maar de cakelagen bleven er eigenlijk niet goed op zitten, dus het was eigenlijk een beetje overbodig. De smaak paste ook niet echt bij de rest.

Conclusie:
De volgende keer dat ik een red velvet cake op tafel wil zetten, maak ik hem gewoon lekker zelf! :D

Review: Granola Fruitbiscuits

Tijd voor een review! Dit product vond ik in het tussendoortjesschap van de supermarkt. Ik had het product eigenlijk 'gekozen' op de voorzijde van de verpakking! Het zwarte 'geweven' patroon met witte letters vind ik er best wel leuk uit zien. Het product lag bij alle 'natuurlijke en no-nonsense' producten. Dus ik verwachtte ook zoiets van dit product. In deze review lees je wat ik aantrof bij het openen van de verpakking!

Wat is het?
De verpakking beschrijft het product als "Granola Fruitbiscuits, gemaakt met volkorengranen en zaden".
De claim "rijk aan vezels" wordt gemaakt op de verpakking. Ik heb het even opgezocht en dit mogen ze inderdaad op de verpakking zetten want het product bevat 9,1 gram vezels per 100 gram (minimum is 6 gram per 100 gram voor deze claim).

De koekjes komen van de Graanschuur, wat niet te missen is aangezien het de helft van de voorzijde van de verpakking in beslag neemt. De Graanschuur valt onder Van Delft, die meer bekende koekjes produceert zoals bijvoorbeeld de fruitbiscuits and andere koekjes van het AH-huismerk en de pepernoten van de Jumbo. De granola fruitbiscuits zag ik overigens niet terug op hun website (dd 07/08/2016).

De biscuits lijken qua look en verpakking op de fruitbiscuits van bijvoorbeeld Sultana of het supermarkt huismerk. De koekjes zijn per 3 stuks à 18,2 gram verpakt. In één verpakking zitten vier pakjes, dus in totaal 12 koekjes.
De Graanschuur granola biscuits zijn in verschillende smaakvarianten verkrijgbaar namelijk rozijnen & pompoenpitten, cranberries & zonnebloempitten. Deze laatste proef ik voor deze review.
Er blijken ook nog twee 'crunchy' varianten te zijn die meer weghebben van de vierkante Evergreen-koeken van Liga, in de smaken blauwe bessen & pompoenpitten, en frambozen & watermeloenpitten.

Ingrediënten:
Volkoren granen 50% (volkoren tarwemeel 43%, gerstevlokken 5,8%, havervlokken 0,6%, tarwezemelen 0,6%), rozijnen 10%, zonnebloempitten 6,9%, zonnebloemolie 6,9%, suiker, lijnzaad 5,1%, cranberry stukjes 1,9%, scharrelei, tarwegluten, gierst, gejodeerd zout, sojagrits, maisgries, gerstemoutmeel, volle melkpoeder, rijsmiddelen (natriumcarbonaten, ammoniumcarbonaten), rijstmeel, tarwezetmeel, sojavlokken, sesamzaad, plantaardige oliën (raapzaad, zonnebloemolie), sojazemelen, melkeiwit, natuurlijk aroma, gebrande suikerstroop, dextrose, zuurdesempoeder (gluten), emulgator (mono- en diglyceriden van vetzuren,veresterd met monoacetyl- en diacetylwijnsteenzuur).
Kan sporen van noten en pinda's bevatten.

Voedingswaarde per 100 g:
Energie: 1825 kJ/  435 kcal,
Vet: 15.9g (waarvan 2.9g verzadigd),
Koolhydraten: 56.6g (waarvan 20.7g suikers),
Eiwit: 11.8g,
Vezels: 9.4g,
Zout: 1.11g.

Waar te koop?
In de gewone supermarkt. Ik heb de testkoekjes bij de Albert Heijn gevonden voor €1,89.

Hoe smaakt het?
Allereerst de geur, dit is een mengeling van de geur van een meergranencracker en een sultanakoekje.
De koekjes zijn knapperig maar niet te hard, ze zijn makkelijk af te bijten (ook met beugel :P).

Zoals vermeld heb ik dus de variant met cranberries en zonnebloempitten. Ik proef de rozijnen die in het product zitten (daar komt ook de 'sultana'-geur vandaan). De cranberries, echter, proef ik niet. Als ik naar de ingrediëntenlijst kijk is dat wel logisch als je de percentages vergelijkt (10% rozijnen, 1,9% cranberries)!
De zonnebloempit-smaak komt ook niet echt naar voren. Het smaakt wel naar een meergranen/meerzaden-koekje.

Deze koekjes smaken niet superzoet. De totale hoeveelheid suiker in het product valt ook wel mee, ongeveer 6% (het percentage suikers genoemd bij de voedingswaarde ligt iets hoger, maar dat komt omdat andere ingrediënten ook suikers bevatten).

Wat vind ik er van?
Ik schreef al dat ik de verpakking niet zo goed bestudeert had in de winkel. Daardoor was ik wel een beetje verrast door de 'sultana'-look van de koekjes. Ik verwachtte in de eerste instantie enkel verpakte graanreepjes. Er staat wel op de verpakking dat er '4x3 stuks' in de verpakking zitten, maar dit opschrift is wel een beetje verscholen op de smalle zijde van de verpakking. Vanwege de plaats in het schap waar ik deze koekjes aantrof, had ik ook een iets kortere ingrediëntenlijst verwacht. Vooral omdat fabrikanten in het huidige tijdperk graag inspelen op de 'pure' trend.

Op zich vind ik de koekjes er best aantrekkelijk uit zien met de zaadjes bovenop. Je kan direct zien dat het inderdaad zadenrijke biscuits zijn. Ik kan de lijnzaad, havervlokken en ook enkele zonnebloempitten onderscheiden.
De koekjes hebben ook een bruine kleur die je associeert met volkoren granen. Deze bruine kleur is wel een beetje fopwerk, aangezien ze het hebben versterkt door gebrande suikerstroop aan het product toe te voegen.


De koekjes heten Granola fruitbiscuits met cranberries en zonnebloempitten. Door de naam verwacht ik deze smaken ook terug te vinden in het koekje. Deze verwachting wordt naar mijn mening niet echt waargemaakt. Een betere naam zou gewoon 'meerzaden-biscuits' zijn. Als ik met mijn ogen dicht zou proeven, had ik nooit kunnen raden dat er cranberries en zonnebloempitten in zitten.

Op de achterzijde van de verpakking staat ook nog even uitgelegd wat er met 'granola' bedoeld wordt, namelijk een "rijke mix van granen, zaden, pitten, noten en gedroogd fruit".
De granen hebben ze op zich wel gehaald. Het hoge gehalte aan volkoren granen vind ik best wel positief, namelijk 50%! Aan zaden vind ik zonnebloempitten, lijnzaad en sesamzaad terug in de ingrediëntenlijst.
Maar noten zul je niet terugvinden in dit koekje (misschien wel sporen van, omdat deze ook in de fabriek worden verwerkt. Dus mensen met een noten-allergie moeten wel opletten). En het gehalte aan gedroogd fruit is ook niet zo 'rijk' (vooral rozijnen, en een klein beetje cranberry).
De associatie met granola leg ik eigenlijk dus ook niet direct. Bij 'granola-biscuits' zou ik persoonlijk wellicht een wat dikkere, grovere structuur verwachten.

Zou ik de koekjes nog een keer kopen? Nee, eigenlijk niet. De smaak is niet slecht. Vooral niet als je een tussendoortje zoekt die minder zoet is dan de meest gangbare koekjes in het tussendoortjesschap. Aan de andere kant zou je dan ook meerzadencrackers in het crackerschap kunnen zoeken. De grootste tegenvaller bij dit koekje is toch wel dat de smaakverwachting die wordt opgewekt door de naam, niet wordt waargemaakt.

Heb je een product gezien dat je ook graag in een review van mij terug wil zien? Laat het me weten!

Paaseitjes na Pasen...

Het is nu twee dagen na Pasen... en de paaseitjes zijn nog niet op!
Ik heb een heerlijk alternatief om de paaseitjes te verwerken: maak er ijs van!
Komend weekend wordt het ook 18 graden en zonnig dus ijs is dan helemaal niet zo'n slecht idee denk ik :).

De Jamin verkoopt elk jaar met pasen een heleboel verschillende smaken paaseitjes. Ook introduceren ze elk jaar weer nieuwe smaken, maar deze komen dan in plaats van oude smaken paaseitjes! Dus het blijven in totaal 40 smaken. Je hebt dus kans dat het ene jaar je gouden wikkeltje een wit chocolade-eitje met mangovulling bevat, het volgende jaar een melkchocolade-eitje met dulce de leche, en het volgende jaar omwikkelt dezelfde folie een trio(puur/melk/wit)chocolade-eitje!

Het assortiment paaseitjes bij de Jamin van 2016.
Twee smaken waren teruggeroepen naar de winkels vanwege een productiefout.
Bron: Jamin.

Wij hadden deze paasdagen ook paaseitjes bij de Jamin verzameld. We hebben niet alle 40 smaken meegenomen. Maar we hadden nog steeds moeite om de juiste kleur eitje met de smaak op de paaseitjes-smakenflyer te identificeren! Dan dacht je dat je de juiste te pakken had, bleek het tóch een ander eitje te zijn. Het zou waarschijnlijk makkelijker zijn als er een nummertje op de wikkel geprint zou worden, dan grijp je niet naast het ei :P.
Sommige smaken vielen ook jammergenoeg wel tegen... Daarom vind ik het volgend jaar tijd voor een (Jamin) paaseitjes test!

Ook omdat een van mijn review-post (namelijk de Indische cake) één van de best-gelezen posts is van mijn blog lijkt het me leuk om wat meer reviews te doen.
Bij deze dan ook meteen een oproepje; heb je een product wat je niet kent en graag zou willen weten hoe het smaakt, of wat het is? Laat het me maar weten :).

Review: Pacari chocolade

Vandaag is het een beetje een druilerige en regenachtige dag hier... Perfect voor een chocoladereview!
Voor mijn verjaardag had ik onder andere 2 chocoladerepen (in verschillende smaken) gekregen van het merk Pacari.

Wat is het?
Pacari is een merk dat chocoladerepen maakt van biologische cacao uit Ecuador. Ze hebben ook en keurmerk. De repen zijn vrij van gluten, soja, zuivel en kunstmatige toevoegingen. Wel kan de chocolade sporen bevatten van melk, noten en pinda's.
De chocolade die ik review zijn donkere chocoladerepen in de smaken 'lemongrass' (citroengras) en 'Andean blueberry' (bosbessen uit de Andes; groeien die daar?).
Het zijn repen van 50 gram per stuk, verdeeld in 5x3 blokjes.

Ingrediënten:
Lemongrass: Cacaomassa, rietsuiker, cacaoboter, zonnebloemlecithine, citroengras.
Andean blueberry: Cacaomassa, rietsuiker, cacaoboter, wilde bosbessen uit de Andes (gedroogd), zonnebloemlecithine.
Kan sporen bevatten van melk, noten en pinda's.

Voedingswaarde per 100 gr:
Lemongrass:
Energie: 2305 Kj/  550 Kcal,
Vet: 30g,
Koolhydraten: 60g,
Eiwit: 10g
Vezels: 0g,
Zout: 0g.
Andean blueberry:
Energie: 2095 Kj/  500 Kcal,
Vet: 25g,
Koolhydraten: 60g,
Eiwit: 10g
Vezels: 0g,
Zout: 0g.

Waar te koop?
Volgens mij bij de biologische winkel. De prijs weet ik niet, want zoals ik hierboven al schreef heb ik de chocolade cadeau gekregen.

Hoe smaakt het?
Eerst de geur, de repen roken niet heel erg aantrekkelijk. De citroengraschocolade ruikt naar zeer pure chocolade en ook een beetje 'schoonmaakmiddel-achtig'. De bosbessenvariant ruikt naar zeer pure chocolade met een zoetige rozijnachtige geur.
De repen hebben een goede 'hardheid' van chocolade, een harde 'snap' als je een stukje afbreekt.
Qua textuur is de chocolade met citroengras helemaal 'glad', de bosbessen heeft een ander mondgevoel door de gedroogde bessen die in de chocolade zijn verwerkt. Deze zijn taaiig en een beetje hard. Het ligt een beetje tussen de structuur van stukjes hazelnoot en harde kleine rozijntjes in.
In smaak proef je deze blueberries jammergenoeg nauwelijks. Alleen in de structuur merk je de aanwezigheid op. Soms proef je wel een wat weeïge smaak als je op de gedroogde bessen kauwt. Verder smaak de reep naar wat bittere pure chocolade.
Bij de eerste hap van de andere reep proef je meteen het smaakje van de citroengras. Deze is niet te overheersend en smaakt niet naar afwasmiddel. De frisse noot combineert prima met de donkere chocolade.
De repen bevatten veel cacao en smaken minder zoet (bitterder) dan de 'gangbare' pure chocoladerepen (het percentage aan cacao in de repen stond niet vermeld op de verpakking van de repen).

Wat vind ik ervan?
De verpakking vind ik erg mooi! Het straalt wel een bepaalde luxe uit, en aan de grote afbeelding op de voorkant van het doosje kan je zien welke smaak er aan de chocolade is toegevoegd.
Wat ik sowieso positief vind, is dat er geen kunstmatige toevoegingen en E-nummers in de repen zit. Dit zorgt er ook voor dat de chocolade bijna geen nasmaak achterlaat.
Is het lekker? Ja, ik vind de smaak wel lekker. Maar als je niet van pure chocolade houdt (ik lust zowel pure, als melk- en witte chocolade), denk ik niet dat je erg van de repen zal genieten. Wel kan je de repen dan prima verwerken in bijvoorbeeld een dessert of chocolademelk. Met de citroengraschocolade krijg je dan best wel een bijzondere chocolademelk, en de melk verzacht de bittere smaak!